Handgeschreven brief (waarschijnlijk een verzoekschrift) met ambtelijke aantekeningen. G. Kromhout (mogelijk met toevoeging 'v. Meeks' of vergelijkbaar). [Hoofdtekst]
Dus blijft mij niets anders over
door in de handel voor mij en
mijn gezin ~~zijn~~ brood te kun-
nen verdienen. Daar ik mome-
teel op ~~steun~~ aan gewezen ben
verzoek ik uw beleefd zo spoedig
mogelijk goed gunstig ~~stand~~
antwoord te mogen ontvangen
Teken ik hoogachtend

[Ondertekening]
op b/d [?] G. Kromhout v Meeks
Borgerstraat 45 III
Amsterdam
West.

[Ambtelijke aantekeningen in de kantlijn en onderaan]
Linksboven: Hr. Ströer / adm. 22-10-43 / de Heer
Midden: Heeft laatste maanden geen plaats gevraagd de nieuwmarkts man. ma Ströer J. 2/11 '43
Onderaan: Direkteur. Onger. per 12/11 '43. AB.
Helemaal onderaan: niets van zich laten horen m.v. bergen m 27/1 31-1-44 de Heer * Inhoud: De schrijver, G. Kromhout, verzoekt om toestemming of een vergunning om "in de handel" te mogen gaan. De motivatie is puur economisch: de noodzaak om voor het gezin te zorgen en het feit dat de schrijver momenteel afhankelijk is van steun (waarschijnlijk de 'Armenzorg' of een werkloosheidsuitkering).
* Toon: De brief is nederig en beleefd ("verzoek ik uw beleefd", "hoogachtend"), wat kenmerkend is voor verzoekschriften aan overheidsinstanties in die tijd.
* Correcties: De schrijver heeft enkele fouten verbeterd door ze door te strepen (bijv. "zijn" veranderd in "brood", en "steun" doorgestreept waarbij "aan gewezen" werd toegevoegd, wat duidt op een wijziging in de formulering van de financiële situatie).
* Ambtelijke verwerking: De aantekeningen laten een bureaucreactisch proces zien. Men controleert of de persoon recentelijk op de markt (Nieuwmarkt) heeft gestaan. Op 12 november 1943 is er blijkbaar een afwijzing ("Onger." voor ongegrond of geweigerd) verstuurd door de directeur. De laatste notitie van januari 1944 stelt vast dat er niets meer van de aanvrager is vernomen. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (oktober 1943 - januari 1944). Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de economische situatie in Amsterdam nijpend. Veel mensen die hun baan waren kwijtgeraakt of wiens bedrijf was gesloten, probeerden via de straathandel (zoals op de Nieuwmarkt) een inkomen te genereren.

Voor dergelijke handel was een officiële vergunning van de gemeente nodig. De ambtelijke molens draaiden door, waarbij nauwgezet werd gecontroleerd of aanvragers wel echt behoeftig waren of dat zij zich eerder aan de regels hadden gehouden. De rode onderstreping onder "op steun aan gewezen ben" duidt erop dat de ambtenaar dit een cruciaal punt vond voor de beoordeling van de noodzaak van de aanvraag. De Borgerstraat in Amsterdam-West was destijds een volksbuurt waar de armoede tijdens de oorlogsjaren diep voelbaar was. G. Kromhout