Handgeschreven brief of verslag (pagina 9).
Origineel
Handgeschreven brief of verslag (pagina 9). Niet expliciet vermeld op deze pagina, maar refereert aan een "Donderdag". [9]
Donderdag de heelemorgen
gevent. zonder hand gift
ik ~~door~~ heb nooit gevent
altijd een vaste Marktploats
gehad. die menschen kunne
mij daar niet onbekent is en
bemint. toen ben ik weer naar
de ten kadestraat gegaan
want ik heb van de Heere
op het Marktwesen ook een
voorkeurkaart ontvangen
voor de ten Kadestraat. maar
ik staan heelemaal achter
aan waar die mensche loopen
die op de koopjes loopen en
dat beteekent geen verdienste
dat beetje visch dat ik verkocht
heb. in de ten kadestraat
heb ik nog verkocht aan
mijn oude klante van toen
dat ik mijn Marktploats
had. maar de meeste klante
zien mijn niet omdat ik
achteraan sta. W.E.B. Meer * Paleografie: Het handschrift is een vlot 20e-eeuws cursief. De schrijver hanteert een fonetische spelling die kenmerkend is voor iemand met een beperkte formele opleiding (bijv. "Marktploats" voor marktplaats, "ten kadestraat" voor Ten Katestraat, en "visch" met de oude uitgang).
* Inhoud: De auteur, vermoedelijk een visboer ("dat beetje visch"), beklaagt zich over het feit dat hij ondanks een "voorkeurkaart" van de marktmeesters ("de Heere op het Marktwesen") op een ongunstige plek aan de achterzijde van de markt in de Ten Katestraat is geplaatst. Hij merkt op dat hij daar alleen klanten trekt die op koopjes jagen, terwijl zijn vaste klanten hem niet kunnen vinden. Hij benadrukt dat hij voorheen altijd een vaste plek had en niet gewend is om te "venten" (rondreizen met handel).
* Opvallende details: De doorhaling van het woord "door" in de derde regel en de persoonlijke ondertekening onderaan de pagina. Dit document biedt een inkijkje in het dagelijks leven en de sociaaleconomische strijd van kleine handelaren in Amsterdam in de eerste helft van de 20e eeuw. De Ten Katemarkt in Amsterdam-West werd officieel ingesteld in 1910. De regelgeving rondom standplaatsen en "voorkeurkaarten" was een bron van voortdurende zorg voor de kooplui, voor wie de exacte locatie op de markt het verschil kon maken tussen een menswaardig bestaan en armoede. De genoemde "Heere op het Marktwesen" verwijst naar de gemeentelijke instantie die de marktplaatsen beheerde.