Officieel formulier/administratiekaart voor markttoezicht.
Origineel
Officieel formulier/administratiekaart voor markttoezicht. 8 t/m 10 februari 1939. Linkerkant (Oproepgegevens):
* [Stempel in paars]: N$^o$ 21 / 7 / M. 1939 $\frac{1}{2}$
* Opgeroepen per
* (datum) 8 Febr. '39 (uur) 9 $\frac{3}{4}$ - 12 u.
* wegens niet geregeld bezetten plaats op de markt
* Ten Katestraat
* Voorkeurkaart no. 257
* [Diagonaal doorgestreept]: 1/2-39
* Aan L. T. de Jong
* Andr. Bonnstr. 3 - II
Rechterkant (Aanteekeningen Inspecteur):
* Aanteekeningen Inspecteur:
* aan oproeping geen gevolg gegeven schrappen.
* 10-2-'39
* intrekken
* [Handtekening]: v d Laan
* geschrapt 10/2 '39
* form. no. 452
* overbrengen
* [Handtekening]: Smit Het document betreft een administratieve afhandeling door de marktinspectie. De heer L. T. de Jong, woonachtig aan de Andreas Bonnstraat 3-II in Amsterdam, was in het bezit van een 'voorkeurkaart' (nummer 257) voor een staanplaats op de Ten Katemarkt.
Omdat hij zijn plaats niet regelmatig bezette, werd hij opgeroepen om zich op 8 februari 1939 te verantwoorden. Uit de aantekeningen van de inspecteur blijkt dat de heer De Jong niet is verschenen ("geen gevolg gegeven"). Als sanctie wordt besloten zijn recht op de marktplaats in te trekken ("schrappen", "intrekken"). Op 10 februari 1939 is de schrapping administratief verwerkt, bevestigd door de handtekeningen van inspecteurs (waarschijnlijk Van der Laan en Smit). Dit document biedt een inkijkje in de strikte regulering van de Amsterdamse straathandel aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. In een tijd van economische schaarste waren marktplaatsen gewild; wie zijn toegewezen plek niet benutte, raakte deze kwijt aan een ander op de wachtlijst.
De Ten Katestraat (gelegen in de Kinkerbuurt) is sinds 1910 een officiële dagmarkt en een van de drukkere markten van Amsterdam. De Andreas Bonnstraat ligt in Amsterdam-Oost, wat betekent dat de handelaar een aanzienlijke afstand door de stad moest afleggen naar zijn werkplek. De administratieve precisie (met formulieren en dubbele parafen) onderstreept de bureaucratische controle van de gemeente op het marktwezen in die periode.