Archiefdocument
Origineel
27 oktober 1943 (27/10 1943). [Rechtsboven:]
A'dam, 27/10 1943
[Stempel:] Repr. 2/11 1943 81
[Linksboven:]
46A/320/1
Afv [?]
Vervolg
[Linker marge:]
Mondeling behandelen in
vergadering N.V.C. op 18/11 '43
[Hoofdtekst:]
Dir. N.V.C.
Zoo nu en dan
krijg ik den indruk, dat
niet alle groothandelaren
zich houden aan hun ver-
plichting om de voor hen
bestemde visch naar de
V.M. te zenden. Dit geldt,
voor zoover ik dat kan bezien,
niet voor de zeevisch, doch
in hoofdzaak voor zoetwater-
visscherij ger. [?] visch. Van
laatstgenoemde vischsoorten
komen de laatste maanden
slechts geringe hoeveelheden
aan de markt, terwijl van
de gewilde artikelen als
snoekbaars e.d. vrijwel niets
wordt ingezonden. Indien
mijn inlichtingen juist
zijn, zouden evenwel op
de aanvoerplaatsen toch
groote hoeveelheden van
--- Schrift en Taal:
De tekst is geschreven in een zakelijk, cursief handschrift dat kenmerkend is voor het midden van de 20e eeuw. De spelling is deels verouderd ("visch", "den indruk"). De afkorting "V.M." staat zeer waarschijnlijk voor de "Vismarkt", de officiële plek waar de handel plaatsvond.
Inhoudelijke kern:
De auteur (vermoedelijk een controleur of ondergeschikte functionaris) rapporteert aan de directie van de N.V.C. over onregelmatigheden in de vishandel. Er wordt geconstateerd dat groothandelaren hun verplichtingen ontduiken door bepaalde vissoorten — met name gewilde zoetwatervis zoals snoekbaars — niet naar de officiële markt te sturen. De auteur insinueert dat deze vis wel degelijk wordt gevangen en aangevoerd, maar buiten het officiële circuit (de distributie) om wordt verhandeld.
--- Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). De Nederlandsche Viscentrale (N.V.C.) was een crisisorganisatie die toezag op de visserij en de distributie van vis.
In 1943 was er sprake van grote schaarste en een streng distributiesysteem. Vissers en handelaren waren wettelijk verplicht hun vangsten aan te bieden op de centrale markten tegen vastgestelde prijzen. Dit document is een direct bewijs van de strijd tegen de zwarte markt. Omdat de prijzen op de zwarte markt vele malen hoger lagen dan de officieel vastgestelde prijzen, werd vis (vooral luxe soorten als snoekbaars) vaak achtergehouden en illegaal doorverkocht. De notitie in de marge wijst erop dat deze vermoedelijke fraude serieus genoeg werd geacht om mondeling in de directievergadering te bespreken. N.V.C.