Handgeschreven ambtelijk memorandum / ambtelijk advies. 6 mei 1943. A'dam, 6/5 1943
N.V.C.
46 6/87/2

Naar aanleiding van Uw
brief dd. 8 April jl. no. 8933
V/h Z bericht ik U, dat tot
nu toe verzoeken van de
verschillende instellingen,
om visch beschikbaar te
stellen, zijn afgewezen.
Er is slechts een regeling ge-
troffen voor het bedienen van
instellingen ziekenhuizen,
doch het is niet mogelijk,
i.v.m. de consequenties,
om in deze verder te gaan.
Daarvoor is de aanvoer van visch
te onregelmatig, doch vooral te
gering.
Ik geef U daarom in
overweging op het onderhavige
verzoek afwijzend te beschikken.

[Signatuur: ADW] Dit document is een intern ambtelijk advies betreffende de distributie van vis aan instellingen tijdens de bezettingsjaren. De schrijver reageert op een eerdere correspondentie van 8 april 1943. De hoofdboodschap is dat de schaarste aan vis het onmogelijk maakt om aan nieuwe verzoeken van instellingen te voldoen.

Belangrijke punten in de tekst:
* Strikt beleid: Er wordt expliciet vermeld dat eerdere verzoeken van diverse instellingen stelselmatig zijn afgewezen.
* Uitzonderingspositie: Alleen voor ziekenhuizen is een uitzondering gemaakt ("een regeling getroffen"), waarschijnlijk vanwege de medische noodzaak van eiwitrijk voedsel voor patiënten.
* Logistieke beperkingen: De schrijver voert de "onregelmatige" en "geringe" aanvoer aan als reden om geen verdere toezeggingen te doen.
* Conclusie: Het advies luidt om het voorliggende verzoek negatief te beschikken (af te wijzen). Het jaar 1943 markeert een periode van toenemende tekorten in bezet Nederland. De visserij op de Noordzee was door de Duitse bezetter grotendeels aan banden gelegd (vanwege mijnenvelden en het risico op vluchten naar Engeland), waardoor de aanvoer van vis minimaal was.

De "N.V.C." verwijst naar de organisatie van de Voedselvoorziening in Oorlogstijd. Dergelijke documenten geven een inkijk in de dagelijkse bureaucratie van de schaarste, waarbij ambtenaren strikte prioriteiten moesten stellen om de meest essentiële diensten, zoals ziekenhuizen, nog van enige middelen te kunnen voorzien. De term "consequenties" in de tekst duidt waarschijnlijk op de angst voor precedentwerking: als men één instelling vis zou toewijzen, zouden vele anderen volgen, wat de onhoudbare balans in de voedseldistributie verder zou verstoren.