23 juni 1943. [Linksboven, handgeschreven:]
Vischregeling.
Toewijzing
i.v.m.
krijgsgevangenschap
en arbeidsinzet.

[Rechtsboven, handgeschreven:]
A’dam, 23/6 1943
W. h. ll. 6/217/2
46 [in rood/paars]

Hiermede hebben de
ondergetekenden de eer U
in bijlage dezes afschriften
over te leggen en verzoeken
betr. het overschrijven van
de vischtoewijzing van enige
winkeliers, die voor de arbeids-
inzet zijn opgeroepen of in
krijgsgevangenschap zijn wegge-
voerd.

Mede in verband met het
gestelde in punt E van het
concept plan voor een klanten-
binding voor visch, welk con-
cept U met onzen brief dd 22/6
No. 46A/220/1 werd gezonden, hebben
de ondergetekenden de eer
U het volgende te berichten.

Ten aanzien van de
[doorgehaald: twee jaar voor verkoop van visch]
kleinhandelaren, die, Het document is een ambtelijk schrijven uit de Tweede Wereldoorlog (1943). Het handschrift is een cursief kantoorschrift uit die periode. Enkele specifieke termen en kenmerken:

• Context: Het betreft de distributie en regelgeving rondom vis ("Vischregeling").
• Oorlogsterminologie: Er wordt expliciet verwezen naar de "arbeidsinzet" (de verplichte tewerkstelling van Nederlandse mannen in Duitsland) en "krijgsgevangenschap" (waarschijnlijk doelend op de hergevanenneming van Nederlandse militairen in 1943).
• Administratief: Het document spreekt over "vischtoewijzing" en "klantenbinding", wat duidt op de strakke controle van de bezetter op de voedselvoorziening en de economie. Winkeliers die weggevoerd werden, konden hun toewijzing niet meer gebruiken, waardoor deze administratief overgedragen moesten worden.
• Correcties: Onderaan is een regel doorgehaald, wat suggereert dat dit een kladversie of een concept is dat nog aangepast werd. Dit document stamt uit juni 1943, een turbulente periode in bezet Nederland. In het voorjaar van 1943 werd de Arbeidseinsatz aangescherpt en moesten voormalige Nederlandse militairen zich melden voor krijgsgevangenschap. Dit leidde tot grote tekorten aan mankracht in diverse sectoren, waaronder de detailhandel.

De brief illustreert de bureaucratische afhandeling van deze ingrijpende gebeurtenissen: zelfs wanneer winkeliers werden weggevoerd naar kampen of fabrieken in Duitsland, moest de papieren rompslomp rondom de distributie van schaarse goederen zoals vis nauwgezet worden afgehandeld. De verwijzing naar "klantenbinding" wijst op het systeem waarbij consumenten aan specifieke winkeliers werden toegewezen om de distributie beheersbaar te houden.