Handgeschreven brief met ambtelijke stempels en kanttekeningen. 24 juni 1943. Volendam. 24 Juni 1943.

No. 46/229/1 M. 1943 3/7 [stempel in paars]

Aan de Verdeelingscommissie
Marktwezen. Jan v. Galenstr.
Amsterdam.

Mijne Heren,

Ondergetekende neemt de vrijheid U het volgende te verzoeken.
Gezien de toewijzing de laatste tijd van dien aard is, dat het voor een winkelier niet doenlijk meer is zijn noodzakelijke kosten te dekken, verzoek ik U alsnog mij in aanmerking te laten komen voor een toewijzing fijne visch. Teneinde mijn hoge kosten tegemoet te komen.

Hoogachtend.

[Handtekening]
p.o. H. Meiner.
Meerzijde
Volendam.

[Toegevoegde ambtelijke notities in ander handschrift:]
Afwijzen [diagonaal geschreven]
verdeling lot gesloten
1 Oct.
466/229/2 * Kernboodschap: Een winkelier (visboer) uit Volendam verzoekt de commissie om een toewijzing van "fijne vis" (duurdere vissoorten zoals tong of tarbot). De huidige toewijzing van reguliere vis is kwalitatief of kwantitatief onvoldoende om de bedrijfsvoering rendabel te houden.
* Toon: Formeel, beleefd doch dringend ("neemt de vrijheid", "niet doenlijk meer").
* Resultaat: Het verzoek is negatief beoordeeld. In grote letters is er "Afwijzen" overheen geschreven. De reden wordt onderaan kort aangestipt: "verdeling lot gesloten" (de beschikbare hoeveelheden waren reeds verdeeld of de inschrijving was gestopt).
* Fysieke kenmerken: Het document bevat een officieel archiefstempel met een dossiernummer, wat wijst op een strakke bureaucratische administratie tijdens de bezettingsjaren. Dit document stamt uit juni 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er sprake van een strikte distributie van goederen. De Verdeelingscommissie Marktwezen in Amsterdam (gevestigd aan de Jan van Galenstraat, bij de Centrale Markthallen) besliste over de toewijzing van schaarse levensmiddelen aan handelaren.

Voor vissersplaatsen als Volendam was deze periode economisch zeer zwaar. De handel stond onder strikt toezicht van de bezetter en de Nederlandse autoriteiten die moesten toezien op de voedselvoorziening. "Fijne vis" leverde meer winst op dan de gewone "consumptievis" (zoals haring of wijting). Winkeliers probeerden via dergelijke verzoeken hun inkomen veilig te stellen in een tijd van stijgende kosten en beperkte voorraden. De afwijzing op 1 oktober 1943 illustreert de schaarste en de rigide handhaving van de contingenten (quota). H. Meiner Marktwezen