Getypte brief met uitgebreide handgeschreven kanttekeningen en verslaglegging. 2 oktober 1939 (getypt), met aantekeningen van 4 oktober 1939. De Directeur (vermoedelijk van een Amsterdamse gemeentelijke dienst, mogelijk Marktwezen of Elektriciteitswerken). Referentie: HG. 27/103/2 M. Den Heer M. Vos, Bellamystraat 32, Amsterdam-West (Wijk 12). [Getypt gedeelte]

HG.
27/103/2 M.
2 October 1939.

den Heer M. Vos,
Bellamystraat 32,
Amsterdam-West.
Wijk 12.

Hiermede verzoek ik U zich op Woensdag 4 October
a.s. des voormiddags 10 ½ uur te mijnen kantore te willen
vervoegen.

De Directeur,

[Handgeschreven gedeelte, in de marge en onder de getypte tekst]

(Marge links): Tot de belangen van de marktkooplieden schaden.

Op heden 4 Oct. ’39 Vos onderhouden over zijn vele tekortkomingen. Vos noemt alles „kleinigheden”, „hem zoeken” enz. Hij vindt het daarom zelf het beste, dat hij ophoudt en wilde de sleutel van de ~~elektra~~ verlichtingspalen reeds direct afgeven. Ik heb hem daarop meegedeeld, dat ik een ander voor dit werk zal zoeken en dat hij 1 November a.s. moet ophouden, ~~waarmee hij accoord gaat.~~

Hem schrijven; ~~dat hem m.i.v. 1 Nov. a.s. de uitgifte van stroom niet langer kan worden toevertrouwd~~ bevestigend ons mondeling onderhoud van hedenmorgen, omtrent de vele klachten ~~over zijn werk~~, deel ik U mede, dat ~~overwogen werd dat U~~ de stroomuitgifte m.i.v. 1 Nov. a.s. beëindigt.

(Na eenigen tijd belde Th. Schulp, ~~de~~ morgen Federatie-bestuurder, of er nog iets aan te doen was. Ik heb gezegd: neen!).

4/10 39 [Paraaf] Dit document is een treffend voorbeeld van een personeelsdossier "in wording". Wat begint als een formele oproep voor een gesprek (2 oktober), transformeert op 4 oktober in een feitelijk verslag van een turbulente ontmoeting en een daaropvolgende beslissing tot ontslag.

De heer Vos wordt aangesproken op zijn functioneren wat betreft de "stroomuitgifte" en de "verlichtingspalen" voor marktkooplieden. Uit de handgeschreven tekst blijkt een duidelijke animositeit: Vos voelt zich gepest ("hem zoeken") en bagatelliseert de klachten ("kleinigheden"). De directeur is echter onvermurwbaar; zelfs wanneer een vakbondsbestuurder (Th. Schulp van de Federatie) probeert te bemiddelen, blijft het antwoord een resoluut "neen!".

Interessant zijn de doorstalingen in het concept-antwoord onderaan. De directeur scherpt de toon aan: hij vervangt een subjectieve formulering ("niet langer toevertrouwd") door een meer zakelijke beëindiging op basis van de gevoerde bespreking. De datum, oktober 1939, plaatst dit document in de eerste maanden van de Tweede Wereldoorlog (hoewel Nederland op dat moment nog neutraal was). De Bellamystraat in Amsterdam-West ligt direct achter de Ten Katemarkt. Het is zeer aannemelijk dat de heer Vos verantwoordelijk was voor het aansluiten van de elektriciteit voor de marktkramen op deze markt.

In die tijd was de betrouwbaarheid van de stroomvoorziening voor marktkooplieden cruciaal voor hun broodwinning. De klachten die in de marge worden genoemd ("belangen van de marktkooplieden schaden") wijzen erop dat Vos door nalatigheid of slecht beheer de handel van de marktlieden in gevaar bracht. De tussenkomst van Th. Schulp duidt op een sterke verzuiling en organisatiegraad van de Amsterdamse arbeiders en marktlieden in die periode.