Doorslag van een officiële brief/beschikking.
Origineel
Doorslag van een officiële brief/beschikking. De Directeur van (waarschijnlijk) de Nederlandsche Visscherij Centrale. 46b/250/2 M. [In rode inkt:] Verzonden 22/10 SV
22 October 1943.
Den Heer J.J.Looyer Jr
Sibogastraat 9 III
Amsterdam-Oost. wijk 18A
================
Hierdoor deel ik U mede, dat Uw ver-
zoek in sake vischtoewijzingen is behandeld
in een vergadering der door de Nederlandsche
Visscherij Centrale ingestelde Verdeelings-
commissie.
Mede gezien het advies dezer Com-
missie, deel ik U mede, dat geen termen
zijn gevonden om Uw verzoek in te willigen,
zoodat dit hierbij wordt afgewezen. Her-
haling van het verzoek heeft geen nut, aan-
gezien tot 1 April 1944 de verdeellijsten
niet zullen worden gewijzigd.
De Directeur, De brief is een zakelijke en finale afwijzing van een verzoek om extra vis-toewijzingen (distributie-quota). De toon is strikt bureaucratisch en onverbiddelijk. Er wordt expliciet vermeld dat een herhaling van het verzoek "geen nut" heeft, omdat de verdeellijsten voor de komende zes maanden (tot april 1944) vaststaan.
De administratieve kenmerken (kenmerknummer, wijknummer, rode verzendnotitie) wijzen op een strak georganiseerd distributieapparaat. De spelling is de toen geldende spelling-Marchant (bijv. "visch", "Nederlandsche", "zoodat"). Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze tijd was er sprake van een schaarste-economie waarbij vrijwel alle levensmiddelen, inclusief vis, op de bon waren.
De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) was een orgaan dat tijdens de bezetting de regie voerde over de visserijsector en de distributie van visproducten, vaak onder toezicht van de Rijksbureaus voor de Voedselvoorziening. Omdat veel Nederlandse vissersschepen waren gevorderd door de Duitsers of de zee niet meer op mochten vanwege mijnen en oorlogsgevaar, was de aanvoer van vis uiterst beperkt.
Geadresseerde J.J. Looyer Jr. was mogelijk een vishandelaar of detaillist die extra voorraad probeerde te verkrijgen om zijn bedrijf draaiende te houden. De afwijzing illustreert de starheid van het distributiesysteem in de latere oorlogsjaren, waarbij quota voor lange periodes werden bevroren.