30 november 1943 T. v. Altena, wonende te Marken, K.B. 33 A (Kerkbuurt) Marken 30 Nov. 1943.
No. 466/286/1 M. 1943
WelEd. Heer.

Ondergetekende T. v. Altena.
wonende te Marken K.B. 33 A, wendt zich
beleefd tot U. aangaande de verdeeling
van visch.
Daar ik een toewijzing van aal had
aan de afslag te Monnikendam, en ik
altijd in Amsterdam reeds gedurende
meer dan 20 jaren mijn brood heb
verdiend, werd ik vorig jaar voor de
keuze gesteld, mijn visch alleen in
A.dam te betrekken of alleen te
Monnikendam. Toen heb ik het laatste gekozen.
Doch daar er thans niets geen variatie
hier is dan bliek, en er in Amsterdam
volstrekt niet meer langs de straat
mag worden verkocht, ziet U o.w.
genoodzaakt zich tot U te wenden
of het niet mogelijk is weer aan de
Vischafslag aan de Ruijterkade te
worden ingeschakeld. In deze brief verzoekt T. v. Altena, een visverkoper uit Marken, om een wijziging in zijn vis-toewijzing. Vanwege de distributieregels tijdens de bezettingstijd moest hij eerder kiezen tussen de afslag van Monnikendam of Amsterdam. Hij koos destijds voor Monnikendam, maar loopt nu tegen twee problemen aan:
1. Aanbod: In Monnikendam is op dat moment nauwelijks variatie in vis; er is vrijwel alleen 'bliek' (kleine witvis/zoetwatervis) beschikbaar.
2. Verkoopverbod: In Amsterdam is de straathandel (het uitventen van vis), waar Altena al 20 jaar zijn inkomen mee verdiende, verboden.

Hij vraagt de autoriteiten daarom of hij weer mag inkopen bij de visafslag aan de De Ruijterkade in Amsterdam, waarschijnlijk in de hoop op een beter assortiment of andere afzetmogelijkheden. De afkorting "o.w." in de tekst staat voor 'ondergetekende'. Het document dateert uit november 1943, een periode waarin de voedselvoorziening en handel in Nederland onder streng toezicht stonden van de Duitse bezetter en de Nederlandse crisisorganisaties (zoals het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening).

Voor de vissersgemeenschap van Marken was de situatie precair. De visserij op het IJsselmeer was aan beperkingen onderhevig en de distributie was gecentraliseerd om de zwarte handel tegen te gaan en de export naar Duitsland te waarborgen. De brief illustreert de bureaucratische druk op kleine zelfstandigen: een foute keuze in de toegewezen afslagplaats kon directe gevolgen hebben voor de levensvatbaarheid van een onderneming. De visafslag aan de De Ruijterkade was de centrale plek in Amsterdam waar de aanvoer van zowel IJsselmeer- als Noordzeevis werd verhandeld. Rijksbureau