Ambtelijk schrijven / briefafschrift. 9 december 1943. De Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen (namens J.L. Strak). No. 46/287/3 M. 1943 13/12 [handgeschreven in blauw potlood: 608 / Marktw.]

899 '43
toelating tot de vischverdeeling. [handgeschreven in blauw: m. Ber... / desk. / [onleesbaar signum]] 9 December 1943.

In antwoord op Uw schrijven d.d. 27 October j.l. deel ik U mede, dat slechts diegenen tot de vischverdeeling kunnen worden toegelaten, die kunnen aantoonen, dat zij in de basisjaren 1939 en 1940 flinke hoeveelheden versche visch van grossiers hebben betrokken.

Indien U dit kunt aantoonen, zie ik de bewijsstukken hiervoor van U tegemoet, waarna Uw verzoek opnieuw overwogen zal worden.
vM

De Wethouder voor de Levensmiddelen,
Wasch- en schoonmaak-, bad- en zwem-
inrichtingen,

(get.) J.L. Strak * Taal en Spelling: Het document hanteert de toenmalige spelling (bijv. "vischverdeeling", "aantoonen", "versche"), wat gebruikelijk was in officiële correspondentie tot de spellingshervorming van 1947 (de Vrieze-spelling).
* Inhoud: De brief is een afwijzing of een verzoek om nadere bewijsvoering voor een aanvraag om te mogen handelen in vis. De voorwaarde voor toelating tot het distributiesysteem is strikt: men moet een "historisch recht" kunnen aantonen op basis van de omzet in de laatste twee vooroorlogse jaren (1939-1940).
* Bureaucratie: De ondertekening door een wethouder met een zeer breed en specifiek takenpakket ("Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen") illustreert hoe de gemeentelijke overheid tijdens de oorlogsjaren diep ingreep in de dagelijkse economie en hygiëne.
* Administratieve sporen: De diverse nummers (No. 46/287/3) en handgeschreven toevoegingen duiden op een zorgvuldige archivering en dossierbeheer binnen het gemeentelijk apparaat. Dit document stamt uit december 1943, een periode van schaarste en strikte rantsoenering in het bezette Nederland. De distributie van levensmiddelen, waaronder vis, was volledig door de overheid (onder toezicht van de bezetter) gereguleerd via het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd.

Door de jaren 1939 en 1940 als "basisjaren" te hanteren, probeerde de administratie de markt te bevriezen zoals deze voor de oorlog was. Dit diende om nieuwkomers of speculanten te weren en de beperkte voorraden te verdelen over de reeds gevestigde vishandelaren. Het toont aan hoe moeilijk het was voor ondernemers om tijdens de oorlog een bedrijf te starten of voort te zetten zonder de juiste papieren en historische bewijslast.