Afschrift van een officieel besluit van de Burgemeester van Amsterdam. 24 november 1942. No. 101/1/1 M. 1943 (stempel)
Afschrift
No. 139 L. M. 194 2

[Wapenschild van Amsterdam]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Overwegende, dat blijkens het schrijven van het Rijksbureau voor
Oude Materialen en Afvalstoffen, dd. 19 October 1942, no. 15205, de aan
J.J. van Beek, geboren 30 December 1894, wonende 2e Kattenburgerdwarsstraat
10 II, verleende vergunning als kleinhandelaar in oude materialen en afval-
stoffen is ingetrokken;

Heeft goedgevonden dientengevolge de aan hem verleende Gemeente-
lijke vergunning tot het opkoopen van oude materialen en afvalstoffen, serie
L, no. 3, hierbij in te trekken.

GM

Amsterdam, 24 November 1942.
De Burgemeester voornoemd,
(get) Voûte (stempel)

De Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN (stempel)

K 350 * Onderwerp: Het intrekken van een gemeentelijke vergunning voor de handel in oude materialen en afvalstoffen (schroot en afval) van een specifieke burger, J.J. van Beek.
* Aanleiding: De intrekking is een direct gevolg van een besluit van het "Rijksbureau voor Oude Materialen en Afvalstoffen" van een maand eerder. Dit duidt op een hiërarchische aansturing waarbij landelijke besluiten direct werden doorgevoerd op lokaal niveau.
* Bestuurlijke context: Het document is getekend (bij afschrift gestempeld) door Edward Voûte. Voûte was de door de Duitse bezetter aangestelde burgemeester van Amsterdam. Hoewel geen NSB-lid, gold hij als een gezagsgetrouwe uitvoerder van de Duitse verordeningen.
* Administratieve details: De vermelding "K 350" linksonder verwijst waarschijnlijk naar het identificatienummer van de drukker of het type formulier, wat gebruikelijk was in de bureaucratische systemen van die tijd. Dit document stamt uit november 1942, een periode waarin de Duitse bezetting van Nederland zich verhardde. De controle op grondstoffen was van vitaal belang voor de Duitse oorlogsindustrie.

Het "Rijksbureau voor Oude Materialen en Afvalstoffen" was een organisatie die door de bezetter werd gebruikt om de stroom van hergebruikbare materialen (zoals metalen, textiel en papier) strikt te reguleren en richting de Duitse oorlogsindustrie te kanaliseren. Door vergunningen in te trekken van individuele handelaren, kon de overheid de markt consolideren of personen die als "onbetrouwbaar" of "ongewenst" werden beschouwd (zoals Joodse burgers of politieke tegenstanders) hun bron van inkomsten ontnemen.

De locatie, de 2e Kattenburgerdwarsstraat, lag in de wijk Kattenburg, een destijds arme volksbuurt nabij de scheepswerven. Voor een kleinhandelaar in "oude materialen" (ook wel een lorrenboer of schroothandelaar genoemd) was het intrekken van deze vergunning een zware economische slag die het uitoefenen van zijn beroep onmogelijk maakte.