Officieel verordeningsdocument (Bijlage I). 29 april 1943 (datum van vaststelling). Rb.V.V.O.

BIJLAGE I. BEDRIJFSCHAP VOOR GROENTEN EN FRUIT.
Laan Copes v. Cattenburch 62 Den Haag..

Het Bestuur van het Bedrijfschap voor Groenten en Fruit maakt bekend, dat het ter vergadering van 29 April 1943 de volgende verordening heeft vastgesteld:
"Verordening op het verkoopen van ongeoogst fruit 1943".

Artikel 1.
Gedurende 1943 is het verpachten, respectievelijk pachten van fruitboomgaarden, waarvan de voorwaarden aannemelijk doen zijn, dat niet het recht van teelt maar uitsluitend het genot van den oogst van het fruit wordt overgedragen, verboden.

Artikel 2.
1. Gedurende 1943 is het verkoopen respectievelijk koopen van ongeoogst fruit verboden.
2. Het verbod in het vorig lid gesteld geldt niet voor zoover betreft kersen, pruimen, peren en appelen, waarvan het verkoopen respectievelijk koopen geschiedt met inachtneming van het bepaalde in de artikelen 3 tot en met 9.

Artikel 3.
Slechts openbare verkoopingen, welke geschieden bij opbod ten overstaan van een notaris of deurwaarder, zijn toegelaten.

Artikel 4.
1. Bevoegd tot het bij opbod verkoopen zijn slechts die fruittelers, die in het bezit zijn van een daartoe strekkende schriftelijke vergunning afgegeven door de veiling respectievelijk één der veilingen, waarover de teler gehouden is zijn producten te veilen.
2. De in het vorig lid bedoelde vergunning, welke uitsluitend geldt voor het teeltjaar, waarin de vergunning wordt uitgegeven, wordt slechts verleend, indien door den aanvrager-teler kan worden aannemelijk gemaakt, dat hij redelijkerwijze niet in staat is de oogstwerkzaamheden te verrichten. Van de beslissing der veiling staat binnen 7 dagen na dien der beslissing beroep open op het Bedrijfschap.

Artikel 5.
1. Verkocht mag slechts worden aan koopers, die door het Bedrijfschap als zoodanig zijn erkend.
2. Door het Bedrijfschap worden als koopers van ongeoogst fruit slechts erkend:
1e. Zij, die bij de Stichting Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale als pachter van ongeoogst fruit zijn erkend, mits zij in één der jaren 1938, 1939 of 1940 rechtmatig fruit op stam hebben gekocht, respectievelijk gepacht en niet door het Bedrijfschap zijn uitgesloten op grond van in 1942 in hun hoedanigheid van pachter van ongeoogst fruit of bewaarder van fruit verrichte handelingen, welke indruischen tegen de belangen der voedselvoorziening;

z.o.z. Het document is een getypte verordening uit de Tweede Wereldoorlog (april 1943), opgesteld door het Bedrijfschap voor Groenten en Fruit. Het hanteert de destijds gangbare spelling (zoals "verkoopen" en "koopers"). De tekst is juridisch en dwingend van aard.

De kern van de verordening is de strikte regulering van de verkoop van "fruit op stam" (ongeoogst fruit). Het verbiedt in principe de handel hierin, met uitzondering van specifieke fruitsoorten (kersen, pruimen, peren, appels) onder zeer strenge voorwaarden:
* Verkoop mag alleen via openbare veilingen onder toezicht van een notaris/deurwaarder.
* Telers hebben een vergunning nodig, die alleen wordt verleend als ze kunnen bewijzen zelf niet te kunnen oogsten.
* Kopers moeten officieel erkend zijn en een geschiedenis hebben van rechtmatige handel vóór de oorlog (referentiejaren 1938-1940).
* Handelingen die de "belangen der voedselvoorziening" schaden, leiden tot uitsluiting. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) werd de economie, en met name de voedselvoorziening, volledig gecentraliseerd en gereguleerd. Bedrijfschappen waren publiekrechtelijke organen die toezicht hielden op specifieke sectoren.

Deze specifieke verordening was bedoeld om de grip op de fruitproductie te verstevigen en de zwarte handel tegen te gaan. Door fruit alleen via erkende kanalen en veilingen te laten lopen, kon de overheid de distributie controleren en ervoor zorgen dat de opbrengst terechtkwam bij de officiële distributiekanalen (en deels voor export naar Duitsland). De bepaling dat men alleen mocht verkopen als men "niet in staat is de oogstwerkzaamheden te verrichten" was een drempel om speculatie met ongeoogste oogsten te voorkomen; het uitgangspunt was dat de teler zelf oogstte en via de reguliere veiling afzette.