Gedrukte verordening of besluit (onderdeel van een groter reglement). Circa 1941 (gebaseerd op de interne referentie naar het Pachtbesluit Vischrecht 1941). [Pagina 4]

hebben, te koop aanbieden, verkoopen, afleveren en vervoeren van visch is verboden.
2. Het verbod, gesteld in het vorige lid, geldt niet, indien en voor zoover kan worden aangetoond, dat ten aanzien van de desbetreffende visch is gehandeld met inachtneming van het bepaalde bij of krachtens deze of eenige andere verordening van het Bedrijfschap.
3. Het verbod, gesteld in het eerste lid, geldt, voor zoover het betreft het voorhanden hebben en vervoeren mede niet voor sport- en gelegenheidsvisschers, als bedoeld in artikel 1 van het Tweede Uitvoeringsbesluit, behoorende bij het Pachtbesluit Vischrecht 1941, mits de voorhanden of vervoerde visch is verkregen uit eigen vangst en een hoeveelheid van 5 kg niet te boven gaat.

§ 4. Van het in opslag hebben.
Artikel 8.
1. Het op eenigerlei wijze in opslag hebben van visch in eigen of anderer opslagruimte is verboden.
2. Het verbod, gesteld in het vorige lid, geldt niet, indien en voor zoover kan worden aangetoond, dat ten aanzien van de desbetreffende visch is gehandeld met inachtneming van het bepaalde bij of krachtens deze of eenige andere verordening van het Bedrijfschap en indien de opslagruimte voldoet aan de eischen, die daaraan naar het oordeel van het Bedrijfschap redelijkerwijze kunnen worden gesteld.

§ 5. Van de nota's en periodieke opgaven.
Artikel 9.
De vischafslagen en handelaren zijn verplicht bij iedere levering, met uitzondering van die, welke

4

[Pagina 5]

geschiedt aan uiteindelijke verbruikers, aan den afnemer een nota af te geven, welke de af te leveren visch moet vergezellen en een afschrift van de nota zelf te bewaren; in de nota moeten onder meer zijn opgenomen de namen van den leverancier en den afnemer, de datum van levering, de geleverde soort en de hoeveelheid van iedere soort, alsmede de daarvoor gemaakte prijs per soort en gewichtseenheid, terwijl de eventueele vrachtkosten afzonderlijk moeten worden vermeld.
2. Bij levering door den visscher zijn de handelaren en vischafslagen verplicht een nota, als bedoeld in het vorige lid, aan den visscher af te geven en een afschrift van de nota zelf te bewaren.

Artikel 10.
De verplichting om de nota, bedoeld in het vorige artikel, de afgeleverde visch te doen vergezellen, geldt eveneens, indien handelaren de visch van visschers, vischafslagen of andere handelaren afhalen.

Artikel 11.
De handelaren zijn verplicht op daartoe door het Bedrijfschap aan te geven wijze periodiek opgave te doen aan het Bedrijfschap:
a. van de hoeveelheden ontvangen visch, onder vermelding van de namen der leveranciers, de van ieder van hen betrokken soorten en hoeveelheid van iedere soort en den daarvoor betaalden prijs per soort en gewichtseenheid;
b. van de hoeveelheden afgeleverde visch, onder vermelding van de namen der afnemers, de aan ieder van hen afgeleverde soort en hoeveelheid van iedere soort en den daarvoor berekenden prijs per soort en gewichtseenheid.

5 Dit document bevat strikte economische reguleringen voor de visserijsector. De tekst is opgedeeld in paragrafen (§) en artikelen, wat duidt op een officiële juridische status.

Belangrijke punten uit de tekst:
* Algeheel Verbod met Uitzonderingen: Er geldt een algemeen verbod op het hebben, verkopen en vervoeren van vis, tenzij men kan bewijzen dat dit gebeurt volgens de regels van het 'Bedrijfschap'.
* Sportvissers: Er is een specifieke vrijstelling voor sport- en gelegenheidsvissers voor eigen vangst tot een maximum van 5 kg.
* Opslagregels: Opslag is verboden tenzij de ruimte voldoet aan de eisen van het Bedrijfschap. Dit was waarschijnlijk bedoeld om illegale voorraadvorming (hamsteren of zwarte handel) tegen te gaan.
* Administratieve Dwang: Artikelen 9 tot en met 11 leggen een zware administratieve last op bij handelaren en visafslagen. Elke transactie (behalve aan de eindconsument) moet gedocumenteerd worden met nota's die de vis fysiek moeten 'vergezellen'. Daarnaast is er een periodieke rapportageplicht over alle in- en verkopen, inclusief prijzen en gewichten. De referentie naar het Pachtbesluit Vischrecht 1941 plaatst dit document direct in de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Tijdens de bezetting werd de Nederlandse economie omgevormd tot een 'geleide economie'. Bedrijfschappen (zoals het Bedrijfschap voor de Visscherij) werden opgericht om de productie en distributie van goederen strak te controleren. Deze stringente regelgeving diende twee doelen:
1. Het garanderen van de voedselvoorziening en het voorkomen van de 'zwarte markt'.
2. Het vergemakkelijken van de afvoer van goederen naar Duitsland door volledige transparantie in de handelsstromen te eisen.

De nadruk op nota's die de vis moeten vergezellen, stelde controleurs (zoals de Crisis Controledienst) in staat om op elk moment tijdens transport de herkomst en bestemming van de vracht te verifiëren.