Handgeschreven rapportage of kladverslag (mogelijk voor de gemeenteraad of een voedselcommissie). [Pagina 6]

genoodzaakt hieraan toe te
geven. Op 23 Maart bereikte
ons opnieuw een voorstel tot
prijsverlaging. ~~Op 23 Maart~~
~~verzocht de Federatie het Bestuur~~
~~der Federatie de prijs der Fransche~~
~~te stellen op f 7,70 d.i. de~~
~~prijs waarvoor deze aardappelen~~
~~op bestelling in de vruchtenwinkels~~
~~à 2 ½ ct kg tegelijk werd~~
~~thuisbezorgd.~~ Den 11en Maart
deelde de Federatie mede dat
de leden besloten hadden slechts
zoolang aardappelen van de
Gemeente af te nemen als de
prijs der Gemeenteaardappelen
even laag bleef als de marktprijs,
zulks omdat de grossiers hun
prijzen sterk verlaagden en hun
afnemers crediet aanboden.
~~In het licht van deze~~
~~moeilijkheden -~~
Gezien deze moeilijkheden ligt
het voor de hand dat de
afname der aardappelen niet
zoo vlot is verloopen als wel
wenschelijk was. De gevolgen
hiervan deden zich voornamelijk
gevoelen ten opzichte van de
ingekuilde Bravo’s die [marge: daardoor] (later
geruimd [?] werden dan in aanvan-
kelijk in onze bedoeling had
gelegen.) [marge: X de voor de kwaliteit dezer aard-
appelen wenschelijk was.]
Bovendien werd de afzet
bemoeilijkt door een ongekend laag
aardappelverbruik gedurende
Maart, hetgeen blijkt uit
onderstaand overzicht.

[marge linksonder:]
bl. 9 getypt
Zie rapport no 116 II
bladz. 6.

[onderaan midden:]
Overzicht

[Pagina 7]

De aardappelvoorziening is
~~in de~~ [ingevoegd: het] oorspronkelijk opgezet met
de bedoeling het de minder gegoeden
mogelijk te maken prima kwaliteit
aardappelen op te slaan. Prijsregeling
stond niet op den voorgrond. ~~Nu~~
Was dit wel het geval geweest dan
zou tot aankoop van gemiddelde
marktkwaliteiten zijn overgegaan.
Maar in de eerste plaats door de
kwaliteit ging betreffende de prijs
niet noodzakelijk tot laagte te
zijn dat tegen de markt werd
geconcurreerd. Desniettegenstaande
gelukte het Eigenheimers van
allereerste kwaliteit in het najaar
1919 en begin 1920 te leveren die
in slotte goedkooper bleken dan
de Eigenheimers van gewone kwaliteit
die ter markt werden aangevoerd.
Zooals uit het volgend overzicht
blijkt: T

Bij den verkoop van aardappelen
in het klein door bemiddeling
van klein winkeliers aangesloten
bij de Federatie van Vereenigingen
van aardappelen, groenten en
fruithandelaren waartoe begin
Februari 1920 besloten werd zal
wel in de bedoeling voor prijs-
regelend te werken, zooals blijkt
uit hetgeen reeds hieromtrent werd
medegedeeld.
Hoewel de Gemeente er zelf
[ingevoegd: verzocht werd] toe is overgaan de
prijzen der aardappelen lager te
stellen dan zij aanvankelijk in de
bedoeling had gelegen, waarna
schijnbaar zou moeten worden
afgeleid dat de Gemeente met

[marge midden:]
Zie rapport
no 117 II
bl. 3

[marge rechtsonder:]
en de dalende
prijsbeweging op de
markt heeft mede
gevolgen

--- * Schrift: Een vlot, zakelijk handgeschreven cursiefschrift uit het begin van de 20e eeuw. De vele doorhalingen en marginale toevoegingen wijzen op een concepttekst die voorbereid wordt voor de typiste (zie aantekening "bl. 9 getypt").
* Inhoudelijke kern: De tekst beschrijft een economisch spanningsveld. De gemeente wilde kwaliteitsaardappelen (zoals Eigenheimers en Bravo's) leveren aan minderbedeelden. De vrije markt (grossiers) reageerde echter met prijsverlagingen en kredietverlening, waardoor de gemeentelijke voorraad moeilijker afzetbaar werd.
* Logistieke problemen: Er wordt melding gemaakt van "ingekuilde Bravo's" die te lang bleven liggen, wat de kwaliteit niet ten goede kwam. Ook was het algemene aardappelverbruik in maart 1920 onverwacht laag.
* Bestuurlijke context: De tekst refereert aan afspraken met de "Federatie van Vereenigingen van aardappelen, groenten en fruithandelaren", wat duidt op een georganiseerde distributieketen in die tijd.

--- Dit document stamt uit de periode van de voedselvoorziening en distributie vlak na de Eerste Wereldoorlog. Hoewel Nederland neutraal was, waren er grote tekorten en prijsstijgingen, waardoor overheden (zoals gemeenten) actieve rollen op de voedselmarkt op zich namen om sociale onrust te voorkomen.

In 1920 was er sprake van een overgangsfase: de oorlogsschaarste nam af en de vrije markt begon weer te domineren, wat de door de overheid aangelegde "noodvoorraden" (zoals de genoemde aardappelen) kwetsbaar maakte voor prijsfluctuaties. De "Eigenheimer" was destijds een relatief nieuwe, populaire aardappelsoort die hier als kwaliteitsstandaard wordt opgevoerd. De documentnummers ("rapport no 116 II") suggereren dat dit onderdeel is van een groter archief van een gemeentelijke Dienst van de Voedselvoorziening.