11 mei 1939 De Directeur (vermoedelijk van de Dienst van het Marktwezen) VD/HG. extra

31/23/2 M.
1
11 Mei 1939.

Klacht G.D.Stein over de
Zondagsmarkt Uilenburg.
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

     Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d.

19 April jl. om advies ontvangen stuk no.329 L.M.1939 heb
ik de eer U te berichten, dat de zoogenaamde Uilenburgmarkt
op grond van artikel 15 sub d van de Verordening op de
Winkelsluiting des Zondags mag worden gehouden. Krachtens
artikel 8 van de Verordening op den Dienst van het Markt-
wezen mogen daar alle artikelen ter markt worden gebracht,
welke in winkels ten verkoop worden aangeboden. Het is op
grond van het bovenstaande niet mogelijk om den verkoop van
bloemen des Zondags op de Uilenburgmarkt te verbieden; ik
geef U beleefd in overweging den adressant van een en ander
mededeeling te doen.

                                    De Directeur, Dit document is een ambtelijk advies gericht aan de Amsterdamse wethouder voor Levensmiddelen. Het vormt een reactie op een klacht van een zekere heer G.D. Stein over de zondagsmarkt in de wijk Uilenburg. De klacht richtte zich specifiek op de verkoop van bloemen op zondag.

De Directeur stelt vast dat de markt juridisch volledig in haar recht staat. Hij beroept zich op twee specifieke verordeningen:
1. De Verordening op de Winkelsluiting des Zondags: Deze bood een wettelijke uitzondering (artikel 15 sub d) waardoor deze specifieke markt op zondag mocht plaatsvinden.
2. De Verordening op den Dienst van het Marktwezen: Artikel 8 hiervan bepaalde dat alles wat in een normale winkel verkocht mocht worden, ook op de markt aangeboden mocht worden.

De conclusie is dan ook dat er geen juridische grondslag is om de bloemenverkoop te verbieden. De wethouder wordt geadviseerd de klager (de adressant) hiervan op de hoogte te stellen. De brief dateert van mei 1939, slechts een jaar voor de Duitse inval in Nederland. De Uilenburgmarkt in Amsterdam was een historisch fenomeen in een van de armste en dichtstbevolkte wijken van de stad, die een zeer grote Joodse populatie kende. Vanwege de sabbat op zaterdag vierden veel Joodse handelaren en bewoners hun rustdag op zaterdag, waardoor de markt traditioneel op zondag plaatsvond.

Zondagshandel lag in die tijd vaak gevoelig, zowel vanuit religieuze hoek als vanuit concurrerende winkeliers die op zondag verplicht gesloten moesten blijven. Dit document illustreert de formele, ambtelijke bescherming die de markt genoot op basis van de toen geldende gemeentelijke regelgeving. De Uilenburgmarkt zou in 1941 door de Duitse bezetter worden verboden als onderdeel van de anti-Joodse maatregelen.