Handgeschreven verzoekschrift op gelinieerd papier. 8 mei 1939 (met een administratieve stempel van 11 mei 1939) № 32 / 11 / M. 1939 11/5

A. dam, 8 – 5 1939.

Waarde Heer! [rechterzijde, handgeschreven: m.v. Turp]

Ik ondergetekende wil u
een verzoek indienen, hopen-
de u mij dit zo spoedig mo-
gelijk zult inwilligen. Waar-
de heer ik ben bloemenven-
ter van beroep, en heb de
leeftijd van 51 jaar al
reeds bereikt, mijn stem gaat
steeds achteruit, ik kan bijna
niet meer roepen, op Zaterdag
sta ik in de Sumatrastraat
op een vaste standplaats, en
tracht daar dan nog wat te
verdienen, want op de vent
gaat het niet meer. Doordat
ik zo slecht roepen kan, is
mijn zoon bij mij om wat te
assisteren in het roepen, daar
heeft de Marktmeester bezwaar
tegen, en heeft mij naar u

[Handtekening/Paraaf, mogelijk: Sun...] De schrijver van deze brief is een 51-jarige bloemenventer die zijn brood verdient op de Amsterdamse markten en straten. Het document legt een praktisch en fysiek probleem bloot: door zijn gevorderde leeftijd en afnemende gezondheid verliest de man zijn stem. In een tijd waarin 'roepen' (het luidkeels aanprijzen van waren) essentieel was voor de verkoop, vormt dit een directe bedreiging voor zijn inkomen.

Hij legt uit dat het 'venten' (het rondtrekken met handel) niet meer gaat en dat hij daarom op zaterdagen op een vaste standplaats in de Sumatrastraat staat. Om zijn gebrek aan stemkracht te compenseren, laat hij zich assisteren door zijn zoon, die voor hem de waren aanprijst. De marktmeester – de toezichthouder op de naleving van de marktverordening – staat dit echter niet toe, waarschijnlijk omdat de vergunning strikt persoonsgebonden is. De schrijver wendt zich nu tot een hogere instantie in de hoop op een uitzondering of officiële toestemming voor deze hulp. De brief dateert van mei 1939, een periode van economische onzekerheid vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De Sumatrastraat bevindt zich in de Indische Buurt in Amsterdam-Oost, destijds een dichtbevolkte volksbuurt waar straathandel een belangrijke rol speelde in de dagelijkse economie.

Dit document is illustratief voor de strikte regulering van de Amsterdamse markten in die tijd. De autoriteiten hanteerden strenge regels om oneerlijke concurrentie en wildgroei aan handelaren te voorkomen. Voor een kleine zelfstandige betekende een fysiek mankement (zoals stemverlies) vaak bittere armoede, omdat er weinig sociale vangnetten waren. De brief toont de menselijke kant van de bureaucratie: een burger die probeert binnen de regels een oplossing te vinden om te kunnen blijven werken. Marktwezen Politie