Administratief weekverslag / statistische staat. [Links boven, stempel/geschreven:]
No 4/126 M. 1918.

[Rechts boven, handgeschreven:]
M.S. 31 Juli 1918.

[Titel, onderstreept:]
Staat van vischverkoop en ingeleverde bons
op 21 openbare verkoopplaatsen
week van 22 t/m 27 Juli

[Tabelkoppen:]
* Datum
* afgegeven in ponden (maat op 100 pond gesteld)
* teruggebracht naar de hal (aantal ponden)
* verkocht (in ponden)
* aantal ingenomen bons
* gemiddeld aantal bons per 100 pond (tot op 1 decimaal)

[Tabelgegevens:]
| Datum | afgegeven... | teruggebracht... | verkocht... | aantal... bons | gemiddeld... |
| :--- | :--- | :--- | :--- | :--- | :--- |
| 22 Juli | — | — | — | — | — |
| 23 " | 13200 | 100 | 13100 | 12.228 | 93,3 |
| 24 " | — | — | — | — | — |
| 25 " | — | — | — | — | — |
| 26 " | — | — | — | — | — |
| 27 " | 13.200 | 492 | 12.708 | 11.476 | 90,3 |

[Onderaan, initialen/handtekening:]
C.A.C. (of C.A.E.) Dit document is een kwantitatief overzicht van de visdistributie gedurende een specifieke week in juli 1918. De tabel houdt nauwgezet bij hoeveel pond vis er aan de 21 openbare verkooppunten werd geleverd, hoeveel er onverkocht retour kwam naar de centrale hal, en wat de uiteindelijke netto verkoop was.

Opvallend is de koppeling aan het aantal ingenomen 'bons'. Dit wijst op een streng gereguleerd distributiesysteem waarbij burgers tegen inlevering van bonnen een bepaalde hoeveelheid vis konden kopen. De laatste kolom berekent de efficiëntie of het verbruik van deze bonnen per 100 pond verkochte vis. Op 23 juli lag dit gemiddelde op 93,3 bonnen per 100 pond, terwijl dit op 27 juli daalde naar 90,3. De verkoop vond blijkbaar alleen plaats op dinsdag (23e) en zaterdag (27e), aangezien de overige dagen blanco zijn. De datum van dit document, juli 1918, plaatst het in de laatste fase van de Eerste Wereldoorlog. Hoewel Nederland neutraal was, heersten er door de internationale handelsblokkades grote voedseltekorten. In 1916 werd de Distributiewet aangenomen om de schaarse levensmiddelen eerlijk te verdelen via een bonnensysteem.

Dit verslag is een direct resultaat van die bureaucratische controle op de voedselvoorziening. Vis was een belangrijke eiwitbron in een tijd dat vlees zeer schaars en duur was. De vermelding van "21 openbare verkoopplaatsen" suggereert een stedelijke context (waarschijnlijk een grote stad zoals Amsterdam, Rotterdam of Den Haag) waar de overheid de handel in vis strak regisseerde om zwarte handel te voorkomen en te zorgen dat de rantsoenen de bevolking bereikten.