Pagina uit een statistisch jaarverslag of administratief rapport (genummerd "-5-"). -5-

De totale hoeveelheid visch in 1941, 1942 en 1943 afgeslagen en verdeeld in de Vischhal op de Vischmarkt staat vermeld in den volgenden staat.

x opgenomen in overige soorten zee- en zoetwatervisch.

Aanvoer op het buitenterrein heeft niet meer plaats gevonden wegens den verplichten aanvoer aan den afslag voor de verdeeling.

Opgemerkt worde, dat de geringe aanvoer van aal een gevolg was hoofdzakelijk van de omstandigheid, dat de aal grootendeels is gerookt en beschikbaar gesteld voor de personeelen van Rüstungsbedrijven.

Bovendien zijn gedurende het seizoen 1943/1944 verdeeld: 2.150.850 kg. mosselen.

--- * Sterke toename in volume: De tabel laat een explosieve groei zien van de geregistreerde visvangst: van ongeveer 330.000 kg in 1941 naar ruim 2 miljoen kg in 1943. Dit kan duiden op een verbeterde registratie, een verschuiving naar officiële kanalen of een grotere afhankelijkheid van vis als voedselbron tijdens de bezetting.
* Verschuiving in soorten: Opvallend is de enorme toename in schol (van 6.856 kg naar bijna 600.000 kg) en spiering.
* Centrale controle: De opmerking over de "verplichten aanvoer aan den afslag" wijst op de strikte regulering van de voedselvoorziening door de bezettingsautoriteiten om de zwarte handel in te dammen en distributie te controleren.
* Handgeschreven wijziging: Onderaan de lijst bij de categorieën 'Kuit en hom' en 'Lever' is een regel met 'Garnalen' (505 kg in 1941) handmatig doorgehaald met blauwe inkt, wat wijst op een administratieve correctie na het typen.

--- Dit document is een direct product van de bureaucratie tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De meest expliciete aanwijzing hiervoor is de voetnoot over de paling ("aal"). Hierin wordt vermeld dat de geringe aanvoer te wijten is aan het feit dat deze vis direct werd gerookt en geleverd aan personeel van "Rüstungsbedrijven" (de Duitse oorlogsindustrie).

De Vischmarkt en Vischhal waren centrale punten voor voedseldistributie. In tijden van schaarste en rantsoenering was vis een cruciaal alternatief voor vlees, dat zeer beperkt beschikbaar was. De enorme hoeveelheid mosselen (ruim 2,1 miljoen kg) aan het eind van de tekst onderstreept hoe belangrijk schelpdieren waren als volksvoedsel in de latere oorlogsjaren. Het document illustreert hoe de vissector volledig werd ingeschakeld in de Duitse oorlogseconomie en de gecontroleerde voedselvoorziening.