De cijfers tonen een opmerkelijke fluctuatie in de vismarkt tijdens de eerste oorlogsjaren. Waar 1941 een piekjaar lijkt te zijn met een totaal van ruim 1,2 miljoen kilogram (voornamelijk gedreven door garnalen en schar), daalt het volume in 1942 drastisch naar slechts 370.084 kg. Opvallend is dat luxe of grotere vissoorten zoals aal, bot en kabeljauw in 1942 nagenoeg verdwijnen uit de officiële afslagcijfers. Dit duidt waarschijnlijk op de effecten van de bezetting: strengere rantsoenering, vorderingen door de bezetter, beperkingen voor de visserij op zee, of een verschuiving naar de zwarte markt.

De handgeschreven correcties en de grote doorhaling in het bovenste gedeelte suggereren dat dit document deel uitmaakt van een conceptverslag of een administratieve herziening, waarbij data over grossiers op het buitenterrein werd geschrapt ten gunste van de cijfers van de visafslag zelf.

Dit document is hoogstwaarschijnlijk afkomstig uit een gemeentelijk archief (mogelijk Groningen, gezien de termen en de schaal). Het biedt een directe inkijk in de voedselvoorziening en economische bedrijvigheid in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De vermelding van het verbod op het "venten met mosselen" en het verdwijnen van mosseltransporten per auto of wagon in 1942 sluit aan bij de toenemende schaarste en de strakke distributiepolitiek van die tijd. De overgang van aanvoer per vaartuig naar de logistiek van kistjes en fusten illustreert de diverse manieren waarop vis de markt bereikte.