Getypte officiële brief op briefpapier zonder voorgedrukt briefhoofd. 15 november 1939. "De Directeur" (vermoedelijk van een gemeentelijke dienst, zoals de Dienst van het Marktwezen). [Handgeschreven, rechtsboven:] Zee. Mr. de Raes.

VP/HG.

27/123/2 M.

[Handgeschreven, midden:] Verzonden 16/11-'39 [Rechts:] 15 November 1939.

[Rechts:]
den Heer J.Helleganger,
Ten Katestraat 67,
Amsterdam-West.
Wijk 12.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 3 dezer bericht
ik U, dat het daarin vervatte verzoek niet voor inwilliging
in aanmerking kan komen. De plaatsen op de markt Ten
Katestraat zijn door merkteekens in de bestrating aange-
geven; hierin kan in het door U bedoelde geval geen ver-
andering worden gebracht.

[Rechts:]
De Directeur, * Inhoud: De brief is een formele afwijzing van een verzoek dat door dhr. J. Helleganger is ingediend op 3 november 1939. Het verzoek had betrekking op de indeling of toewijzing van marktplaatsen op de Ten Katemarkt. De directeur stelt dat de marktplaatsen vastliggen door middel van markeringen in de bestrating en dat hierop geen uitzondering kan worden gemaakt.
* Taalgebruik: Formeel en ambtelijk ("daarin vervatte verzoek", "inwilliging", "d.d. 3 dezer"). Er wordt gebruikgemaakt van de toenmalige spelling (bijv. "merkteekens"). De nadruk op het woord "niet" door middel van onderstreping onderstreept de definitieve aard van de beslissing.
* Administratieve sporen: De handgeschreven notitie "Verzonden 16/11-'39" geeft aan dat de brief een dag na de datering daadwerkelijk is verstuurd. De referentie "Zee. Mr. de Raes" bovenaan kan duiden op een behandelaar of een specifieke dossier-index. Dit document stamt uit november 1939, een periode waarin Nederland gemobiliseerd was vanwege de uitgebroken Tweede Wereldoorlog, maar nog niet bezet was. Het werpt licht op het dagelijks bestuur van de stad Amsterdam en de strikte regulering van de markten, in dit geval de bekende Ten Katemarkt in Oud-West.

De Ten Katestraat 67, het adres van de geadresseerde, ligt direct aan de markt, wat suggereert dat dhr. Helleganger wellicht een omwonende of een lokale ondernemer was die een specifieke wens had ten aanzien van de opstelling van de kramen voor zijn deur of in de directe nabijheid. De weigering om de "merkteekens in de bestrating" aan te passen, toont aan dat de fysieke indeling van de openbare ruimte destijds zeer rigide werd gehandhaafd door het marktwezen. J. Helleganger Marktwezen