Handgeschreven memo of telefoonnotitie. 26 november 1940. [Linksboven:] Appelen
[Rechtsboven:] Gr. & Fr. C.

26-11-40

Getelefoneerd met Mr. van 't Riet
der Gr. & Fr. Centrale en verzocht
om maatregelen te treffen, waardoor verkoop
door marktkooplieden van appelen
faciliteiten worden gegeven. Thans
alles vervoer van C.M. naar marktplaats
mogelijk. Mr. van 't Riet zegt toe
de zaak onmiddellijk ter hand te
zullen nemen.

Hiervan mededeeling aan Mr. Herlaar

's middags Mr. van 't Riet weer
gebeld en hem medegedeeld dat
op Zaterdag jl. door controleurs
[tussenvoeging:] van het rijk
op de markten het verkoopen
van appelen was verboden en dat
bedoelde controleurs aan Mr. De Haan
insp. Bev. hadden medegedeeld
dat men geen verkoop van
appelen op markten mocht toelaten.

v.v. Dit document is een ambtelijke notitie over de stroeve distributie van appelen in de vroege fase van de Duitse bezetting. De kern van het probleem is een gebrek aan coördinatie tussen verschillende instanties:
1. De opsteller van de brief probeert de verkoop door marktkooplieden te vergemakkelijken nu het transport vanaf de C.M. (Centrale Markt) weer mogelijk is.
2. Er is echter een conflict met "controleurs van het rijk", die de verkoop op markten juist hebben verboden.
3. Zelfs binnen het apparaat lijkt verwarring; deze controleurs hebben tegenover een inspecteur (insp. Bev., waarschijnlijk Bevoorrading) verklaard dat verkoop op markten niet toegestaan was.

De notitie illustreert de bureaucratische complexiteit van de voedselvoorziening waarbij centrale instanties (de Groenten- en Fruitcentrale) en lokale inspecties langs elkaar heen werkten. In november 1940, ruim een half jaar na het begin van de bezetting, werd de Nederlandse economie steeds strakker gereguleerd. Om schaarste te beheersen en zwarte handel tegen te gaan, werd de distributie van groenten en fruit gecentraliseerd via de Groenten- en Fruitcentrale.

Het genoemde "insp. Bev." verwijst naar het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd (afdeling Bevoorrading). De notitie toont aan dat marktkooplieden, die een essentiële rol speelden in de voedselvoorziening van de burgerbevolking, gehinderd werden door tegenstrijdige bevelen van rijkscontroleurs, ondanks de beschikbaarheid van voorraden in de Centrale Markthallen.