Administratieve kaart/formulier betreffende markttoezicht. (Stempel linksboven, ondersteboven):
M. 1940

(Gedrukte en handgeschreven tekst, linkerzijde):
Nº 25/132/M.1940
Opgeroepen per
(datum) 17 juli '40
(uur) 9 1/2 u.
wegens niet geregeld bezetten plaats
op de markt
Alb. Cuypstraat
voorkeurskaart m 540
gewaarschuwd 18/6 '40
(nimmer gemist)

an
Ph. Roodveldt
Jodenhouttuinen 6, II

(Gedrukte en handgeschreven tekst, rechterzijde):
Aanteekeningen Inspecteur:
Zal doktersverklaring in-
zenden. Even aanzien.
17-7-'40
[Handtekening/Paraaf]

Aan oproeping ge-
gevolg gegeven
Intrekken
22-7-'40
[Handtekening/Paraaf]
Acc [Paraaf]

opbergen.
[Handtekening]
22/7 '40 Dit document is een officiële registratiekaart van de Amsterdamse marktinventarisatie of het marktwezen uit 1940. Het betreft een procedure tegen de heer Ph. Roodveldt, die een voorkeursplaats (vaste staanplaats) had op de Albert Cuypmarkt met kaartnummer 540.

De kern van de zaak is dat de vergunninghouder de marktplaats niet regelmatig bezette. Nadat hij op 18 juni 1940 al een waarschuwing had gekregen, werd hij voor 17 juli 1940 ontboden voor een gesprek. Uit de aantekeningen van de inspecteur blijkt dat Roodveldt aangaf een doktersverklaring te zullen sturen (waarschijnlijk om zijn afwezigheid wegens ziekte te rechtvaardigen).

Op 22 juli 1940 wordt genoteerd dat hij aan de oproeping gevolg heeft gegeven en wordt de instructie "Intrekken" gegeven, wat vermoedelijk betekent dat de sanctie of de procedure tot intrekking van de marktvergunning werd gestopt. De kaart wordt vervolgens definitief "opgeborgen". Het document dateert van juli 1940, de vroege fase van de Duitse bezetting van Nederland. De betrokkene, Philip Roodveldt, woonde aan de Jodenhouttuinen 6-II, een adres in het hart van de toenmalige Amsterdamse Jodenbuurt.

In deze periode waren de anti-Joodse maatregelen nog in de beginfase; de grootschalige verwijdering van Joodse kooplieden van de openbare markten vond pas later plaats (begin 1941 werden Joden naar aparte markten verbannen). Dit document toont de strikte gemeentelijke administratie van marktplaatsen, waarbij het "niet geregeld bezetten" van een plek kon leiden tot het verlies van het recht op die voorkeursplaats. Voor veel marktkramers was dit hun enige bron van inkomsten, wat de noodzaak voor een doktersverklaring bij verzuim verklaart. Marktwezen