Officieel schrijven / Afwijzingsbrief. 5 oktober 1940. De Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke dienst, zoals de Marktdienst Amsterdam). Den Heer M. Appel, Rapenburgerstraat 58 IIIa, Amsterdam-Centrum. [Handgeschreven linksboven/midden:] Verzonden 7/10
[Handgeschreven rechtsboven:] m de leer [of M. de Beer?]

den Heer M. Appel,
Rapenburgerstraat 58 IIIa,
Amsterdam-Centrum.

Wyk 2.
30/57/2 M 5 October 1940.

Naar aanleiding van Uw briefkaart d.d. 26 September jl.
bericht ik U, dat in het door U bedoelde geval geen teruggave
van betaalde marktgelden kan worden verleend. Uw verzoek wordt
derhalve van de hand gewezen.

De Directeur, Dit document is een formele afwijzing van een verzoek tot restitutie. De heer M. Appel had op 26 september 1940 per briefkaart gevraagd om teruggave van reeds betaalde "marktgelden" (stagelden voor een marktkoopman). De directeur van de betreffende instantie laat weten dat er in dit specifieke geval geen wettelijke of reglementaire basis is voor teruggave. De handgeschreven notitie "Verzonden 7/10" geeft aan dat de brief twee dagen na dagtekening daadwerkelijk is verstuurd. De vermelding "Wyk 2" verwijst naar de administratieve indeling van de stad Amsterdam voor de marktdienst of belastingheffing. De datum (oktober 1940) en de locatie (Rapenburgerstraat 58) voorzien dit document van een beladen historische context. De Rapenburgerstraat lag in het hart van de Joodse buurt van Amsterdam. Uit historisch onderzoek (o.a. Joods Monument) blijkt dat op nummer 58-III de familie van Meijer Appel woonde, een koopman/marktkoopman.

Ten tijde van dit schrijven was Nederland enkele maanden bezet door nazi-Duitsland. Hoewel de grootschalige uitsluiting van Joden van de markten pas in 1941 volledig geformaliseerd werd met de instelling van de "Joodse markten", ondervonden Joodse handelaren in het najaar van 1940 al toenemende administratieve en fysieke obstructie. Het afwijzen van een verzoek om teruggave van marktgelden past in een patroon waarbij Joodse burgers steeds vaker op bureaucratische muren stuitten. Meijer Appel en zijn gezin zijn later in de oorlog weggevoerd; Meijer zelf werd in 1942 in Auschwitz vermoord. M. Appel M. de Beer