Ambtelijke brief/advies. 4 mei 1936. De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markt of een gerelateerde gemeentelijke dienst). [Handgeschreven tekst bovenaan:]
cantine

[Getypte tekst:]
VP/G

46/53/3 M
n 2
4 Mei 1936

Verpachting koffiehuis enz.
Vischmarkt.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen
A l h i e r

Onder terugzending van de met Uw kantbrief d.d. 29 April jl. om advies ontvangen stukken no.273 L.M.1936 heb ik de eer U te berichten, dat ik geen mogelykheid zie, om nieuwe, ernstige gegadigden te vinden, die bereid zouden zyn een hoogere pachtsom dan ƒ 1600.- per jaar voor het onderhavige koffiehuis te betalen. In dit verband merk ik op, dat ik hieromtrent reeds destyds de N.V. Marcanti, pachtster der cantine's enz. op de Centrale Markt heb gepolst. Deze N.V. verklaarde zich niet bereid om zelfs ƒ 1500.- pacht te betalen (het bedrag, dat Van Meekeren tot nu toe moet opbrengen). Niet dan na lange aarzeling heeft Van Meekeren thans in een pachtsom van ƒ 1600.- 's jaars toegestemd; bovendien wordt voortaan van de toiletten van het koffiehuis gebruik gemaakt als openbare toiletten voor de marktbezoekers; zooals ik bereids in myn rapport d.d. 23 Maart jl. (No.46/53/1 M) berichtte, wordt daardoor ƒ 7.50 per week bespaard.

Ik moge U mitsdien beleefd verzoeken wel te willen bevorderen, dat overeenkomstig het voorstel, vervat in myn voornoemd rapport wordt besloten.

De Directeur, In deze brief adviseert de directeur aan de Wethouder voor de Levensmiddelen om akkoord te gaan met een nieuw pachtcontract voor een koffiehuis op de Vischmarkt. De kernpunten zijn:
* Pachtsom: De huidige pachter, Van Meekeren, is na aandringen akkoord gegaan met een verhoging naar ƒ 1600,- per jaar.
* Marktonderzoek: De directeur heeft getracht andere gegadigden te vinden, waaronder de bekende N.V. Marcanti, maar niemand wilde zelfs de oude pacht van ƒ 1500,- betalen.
* Extra besparing: Er wordt een extra argument aangevoerd: door de toiletten van het koffiehuis open te stellen voor marktbezoekers, bespaart de gemeente ƒ 7,50 per week aan exploitatiekosten voor openbare toiletten.
* Taalgebruik: Het document hanteert de voor die tijd gebruikelijke formele spelling (zoals "mogelykheid", "destyds", "myn") en ambtelijke stijl. De brief dateert uit 1936, midden in de crisisjaren. Dit verklaart de moeite die het kostte om een pachter te vinden die bereid was een hogere pacht te betalen; de economische situatie was precair. De "Vischmarkt" maakte deel uit van het terrein van de Centrale Markt in Amsterdam (geopend in 1934), waar tegenwoordig het Food Center Amsterdam is gevestigd.

De genoemde N.V. Marcanti was een prominente speler in de Amsterdamse horeca en exploitatie van marktkantines. Dat zij niet bereid waren het gevraagde bedrag te betalen, onderstreept de krappe marges in die tijd. De besparing van ƒ 7,50 per week lijkt nu klein, maar was in 1936 een substantieel bedrag (omgerekend naar koopkracht nu ongeveer € 80,- tot € 100,- per week). De wethouder voor de Levensmiddelen was in deze periode een cruciale functie binnen het stadsbestuur, verantwoordelijk voor de distributie en marktvoorziening van de stad.