Handgeschreven memo of dossiernotitie. 1 februari 1940. 1 Feb. '40

Met Dr Meckers getelefoneerd
en hem herinnerd aan vroegere
afspraak nl.
v. M. zal zich in verbinding
stellen met Th. Breedveldt v.d.
Heinekens Brouwerij om te zien
of op gemakkelijke condities beschikking
over een vergunning kan worden
verkregen door bemiddeling brouwerij

(v. M. meende door bemiddeling
gemeente zonder kosten
- behoudens vergunningsrecht -
zgn. verkeersvergunning te kunnen
krijgen. Volgens mededeeling
afd. drankwet secretarie
(Hr. Smit - ) zal voor dit doel
verkeersvergunning niet worden
gegeven; want ook al zou
dit het geval zijn dan zou v. M.
zich toch in het bezit van een
bestaande vergunning moeten
stellen.
Vergunning kost volgens
v. Meckers minstens f 700.--
aan pacht per jaar.

v. M. ziet geen kans indien hij
geen vergunning krijgt, aan de
gemeente hooge pacht voor café
te betalen, ook al wordt dit
uitgebreid. * Kern van de zaak: Het document verslaat een telefoongesprek over de moeizame weg naar een exploitatievergunning voor een café. De betrokkene (aangeduid als "v. M.") hoopte aanvankelijk goedkoop via de gemeente een zogenaamde "verkeersvergunning" te verkrijgen.
* Obstakels: Uit navraag bij de afdeling Drankwet (bij een zekere heer Smit) blijkt dat een verkeersvergunning voor dit doel niet wordt afgegeven. Er is een reguliere vergunning nodig.
* Financiële aspecten: Er wordt gesproken over bemiddeling door Heineken's Brouwerij (via Th. Breedveldt) om onder gunstige voorwaarden een vergunning te bemachtigen. De pachtprijs voor een vergunning wordt geschat op minimaal 700 gulden per jaar, een bedrag dat v. M. niet kan opbrengen zonder de zekerheid van de vergunning en een levensvatbare exploitatie.
* Personen/Instanties: Dr. Meckers (contactpersoon), v. M. (aanvrager/ondernemer), Th. Breedveldt (Heineken's Brouwerij), Hr. Smit (gemeentesecretarie, afd. Drankwet). Dit document stamt uit februari 1940, de periode van de mobilisatie in Nederland vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Het geeft een inkijkje in de toenmalige regelgeving rondom de Drankwet en de sterke rol van brouwerijen (zoals Heineken) bij de financiering en vergunningsverlening van horecapunten. De pachtsom van 700 gulden was voor die tijd een aanzienlijk bedrag. Het document illustreert de bureaucratische processen en de noodzaak voor ondernemers om zowel met overheidsinstanties als met grote leveranciers te onderhandelen.