12 december 1941 Directeur van het Marktwezen Bladzijde 3 van brief No. 8A/131/1 M. d.d. 12 December 1941 aan den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen van den Directeur van het Marktwezen.

VI J. van Lunteren (no. 141) machinist. Salarisgroep IV. Het huidige salaris bedraagt ƒ 2100,-- + 5% (ƒ 105,--) wegens het volgens rooster regelmatig afwisselend verrichten van dag-, nacht en Zondagsdienst; de eerstvolgende periodieke salarisverhooging ad ƒ 100,-- zal worden verleend met ingang van 1 Juli 1943. Voor Van Lunteren gelden dezelfde argumenten als hierboven onder V voor P. Smit zijn aangevoerd. Hij verricht zijn werkzaamheden namelijk rouleerend met Smit voornoemd.
Ik geef in overweging ook Van Lunteren nader aan te stellen tot technisch opzichter (salarisgroep V) en de formatie dienovereenkomstig te herzien.

VII F.W. Stroër (no. 21) marktopzichter. Salarisgroep III. Het huidige salaris bedraagt ƒ 2000,--; hij geniet sedert 16 October 1934 de maximum aan zijn functie verbonden bezoldiging.
Stroër was van 1 Maart 1926 – 15 October 1934 aangesteld als chef-marktopzichter (salarisgroep IV). Hij werd met ingang van 16 October 1934 gestraft met terugstelling tot marktopzichter (zie hieromtrent het rapport d.d. 28 Augustus 1934 No. 8D/1 M. en het besluit van Burgemeester en Wethouders d.d. 12 October 1934 No. 583 L.M.1934). Er bestaat mijns inziens op gronden van billijkheid aanleiding, deze terugstelling thans ongedaan te maken, temeer, omdat Stroër reeds 63 jaar is. Stroër is momenteel – ook al in verband met zijn leeftijd, waardoor hem de actieve straatdienst wat zwaar wordt – werkzaam in algemeenen dienst; hij verricht statistische werkzaamheden op de Centrale Markt en op het Hoofdkantoor en is des Zaterdags nog als marktambtenaar werkzaam. Hoewel dus zijn werkzaamheden niet die zijn van een chef-marktopzichter, meen ik op grond van het bovenstaande te moeten voorstellen hem in zijn ouden rang te herstellen. Consequenties voor de groep marktopzichters als zoodanig behoeft een en ander, in dit bijzondere geval, mijns inziens niet te hebben.
Ik geef derhalve in overweging om Stroër nader aan te stellen als chef-marktopzichter (salarisgroep IV) en de formatie dienovereenkomstig te herzien.

VIII I.F. Fleurbaay (no. 132) schrijver. Salarisgroep I, geformeerd als schrijver of bureelambtenaar. Zijn huidige salaris bedraagt ƒ 1650,--; maximum. Sedert November 1940 verricht deze ambtenaar de werkzaamheden van klerk-kassier (salarisgroep IV) aan de Vischmarkt, doordat aldaar een Joodsche ambtenaar is ontslagen. Het is billijk, dat Fleurbaay thans als klerk-kassier wordt aangesteld. Hiermede wordt dan tevens voldaan aan het gestelde aan het slot van den brief van den Wethouder voor de Arbeidszaken aan de afdeeling Amsterdam van het Nationaal Verbond van Gemeente-ambtenaren in Nederland, d.d. 17 Januari 1939 No. 1239 b. Arb./ 29/44 L.M. 1938.
Ik geef in overweging om Fleurbaay nader aan te stellen als klerk-kassier (salarisgroep IV); daar het hier een vacature betreft, behoeft de formatie niet te worden herzien.

Resumeerende heb ik mitsdien de eer U beleefd te verzoeken wel te willen bevorderen, dat bij Besluit van den Burgemeester met ingang van 1 Januari 1942:
I. de staat behoorende bij hun Besluit van 13 September 1935 (No. 8/22 Arb. 1935/1024 L.M. 1934) zooals deze bij * Taalgebruik: Het document hanteert de formele ambtelijke spelling en stijl van voor de Tweede Wereldoorlog (bijv. "periodieke salarisverhooging", "mitsdien", "Hoofdkantoor").
* Personeelsbeheer: De tekst geeft inzicht in de strikte hiërarchie en salarisschalen van de gemeentelijke diensten (Salarisgroepen I t/m V). Opvallend is de casus van F.W. Stroër, waarbij een disciplinaire straf uit 1934 na zeven jaar wordt herzien op basis van "billijkheid" en ouderdom.
* Administratieve nauwkeurigheid: Er wordt veelvuldig verwezen naar eerdere besluiten, rapportnummers en specifieke data, wat kenmerkend is voor de nauwgezette archivering van de gemeente Amsterdam. Dit document is geschreven tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Hoewel de brief op het eerste gezicht een routineuze administratieve handeling lijkt, bevat paragraaf VIII een zeer significante historische verwijzing: de promotie van I.F. Fleurbaay wordt gerechtvaardigd doordat hij de taken heeft overgenomen van een "Joodsche ambtenaar" die is ontslagen. Dit verwijst direct naar de Ariërverklaring en het daaropvolgende ontslag van alle Joodse ambtenaren in november 1940 door de bezetter. Het document illustreert hoe de uitsluiting van Joden uit het openbare leven in 1941 reeds volledig was geïntegreerd in de dagelijkse ambtelijke bedrijfsvoering.