Getypte notule of verslag (Pagina 3). Niet expliciet op deze pagina vermeld (vermoedelijk jaren '30 of vroege jaren '40). 3

ke hem naar de Secretarie verwees. Den volgenden morgen werd hy door een hoofdambtenaar van de Secretarie opgebeld, met het verzoek om zooveel mogelyk bekendheid aan de registratie te geven. Hy heeft toen geantwoord, dat dit reeds zooveel mogelyk werd gedaan. Hy heeft er toen tevens op gewezen, dat de ambtenaren, belast met de registratie, volgens hem, een verkeerde opvatting van hun taak hadden.

Hy haalt een typisch voorbeeld aan, waarbij een venter niet ingeschreven werd, terwyl dit zeker had behooren te geschieden. Een koopman n.l. in eieren en gevogelte kwam zich melden. Hy deelde méde, dat hy niet ventte, doch aan verschillende huizen, by klanten, aanbelde. De ambtenaar deelde hem mede, dat hy dan niet ingeschreven behoefde te worden, daar hy geen venter, doch bezorger was. Ja, antwoordde de man, maar als er menschen voorby loopen en van my koopen, dan ben ik in overtreding. De man werd echter niet ingeschreven. De heer Seegers waarschuwt ernstig tegen een dergelyke wyze van registratie en wyst nadrukkelyk op de moeilykheden, die hieruit zullen voortvloeien. De menschen, die denken, dat ze bezorgers zyn en dus geen vergunning aanvragen, komen met de Politie in conflict, omdat ze wel degelyk een overtreding van de Ventverordening zullen begaan. Hy stelt voor de volgende definitie te doen bekend maken: "Als bezorgers kunnen alleen diegenen worden aangemerkt, die bestellingen uitvoeren. Alle anderen zyn venters".

Er zyn een aantal venters, die geen vergunning aanvragen; dit is ook hem gebleken. Dit is echter geen sabotage - zooals de heer Presser mededeelt - doch geschiedt eenvoudig omdat deze menschen liever niet als venter bekend willen worden, daar ze dan door Maatschappelyken Steun zouden worden gedwongen om venter te blyven. Dat is de reden, dat deze categorie zich niet opgeeft. In ieder geval werkt dit dan reeds preventief (beperking van aantal venters), doch of deze wyze van beperking in de bedoeling van de Ventverordening ligt, betwyfelt hy ten zeerste.

Resumeerende stelt hy voor de Secretarie te berichten, dat de Permanente Commissie van oordeel is, dat ieder die zich meldt en op dat moment het ventersberoep uitoefent, moet worden ingeschreven. Zy die zich melden en op dat moment nog niet in het bedryf werkzaam zyn, moeten dus niet worden ingeschreven, doch de beoordeeling van de vraag, of een bepaalde categorie onder de Ventverordening valt, behoort tot de bevoegdheid van de Permanente Commissie en in hoogste instantie by B. & W.

De Voorzitter zegt, dat de heer Seegers dus van oordeel is, dat "bezorgen" alleen beteekent het uitvoeren van een bestelling, zoodat dan alle groentenboeren als venters moeten worden beschouwd.
De heer Seegers wenscht nog even op te merken, dat hy geen goeden vriend van de Verordening is, maar ze bestaat nu eenmaal en moet uitgevoerd worden. Dus moet ook stipt de hand aan den letter der Verordening worden gehouden, daar men haar anders reeds nu tot een aanfluiting gaat maken. Het aantal venters kan volgens hem ook op plm. 10.000 geschat worden. * Kern van de discussie: Het document beschrijft een bureaucratisch conflict over de definitie van 'venter' versus 'bezorger'. De heer Seegers bekritiseert de uitvoerende ambtenaren omdat zij de regels te laks toepassen, waardoor kooplui onbedoeld de wet overtreden.
* Juridische afbakening: Er wordt een scherpe definitie voorgesteld: bezorgers doen alleen vooraf geplaatste bestellingen; al het andere is venten. Dit heeft grote gevolgen voor beroepsgroepen zoals groenteboeren.
* Sociale druk: Een interessant detail is de vermelding van de "Maatschappelyken Steun". Straatverkopers waren bang dat officiële registratie hen zou vastketenen aan dit beroep binnen het sociale zekerheidssysteem van die tijd.
* Handgeschreven elementen: De tekst bevat handmatige onderstrepingen bij de conclusies en de namen van de sprekers (De Voorzitter, De heer Seegers) om de structuur van het verslag te verduidelijken. Dit document lijkt afkomstig uit het archief van een Nederlandse gemeente (mogelijk Amsterdam, gezien de schaal van 10.000 venters en de structuur van de Secretarie en B.& W.). De context is die van de economische ordening en armoedebestrijding. Tijdens de crisisjaren (1930-1940) was venten een belangrijke manier van overleven voor werklozen, maar de overheid probeerde dit strikt te reguleren via de Ventverordening om oneerlijke concurrentie met winkeliers tegen te gaan en de openbare orde te handhaven. De vermelding van "sabotage" door een zekere heer Presser suggereert een politiek geladen sfeer, waarin het niet naleven van administratieve regels soms als verzet werd gezien. Seegers (De heer) Seegers bekritiseert (De heer) Seegers waarschuwt (De heer) Politie