Getypte notulen/verslag van een vergadering. 6

venter het niet zal kunnen opbrengen en daarom is het wenschelyk
dat de organisatie dan te hulp komt en de menschen in de gelegen-
heid stelt om bij haar per week te sparen.
De Voorzitter zegt, dat de organisaties dit op zich zelf zonder bezwaar
kunnen doen.
De heer Presser merkt op, dat de organisaties dan ook resultaat van hun
werken willen zien en de zegels ook willen halen bij Marktwezen.
Het eenige bezwaar, dat de Gemeente hiertegen kan hebben, is, dat
de organisaties een kleine vergoeding zullen vragen.
De Voorzitter stelt den heer Presser als eerste vraag of zijn organisatie
bereid is de zegels bij vooruitbetaling te voldoen.
De heer v. Dellen toont aan, dat dit niet noodig is, daar de menschen bij de
organisaties vooruit sparen. Deze komen dan met het geld bij
Marktwezen en krijgen hiervoor het vereischte aantal zegels.
De Voorzitter geeft dit toe en stelt dan als tweede vraag: Zijn de organi-
saties bereid het werk zonder vergoeding te doen? Het is hem ge-
bleken, dat de organisaties nogal prijs stellen op deze regeling
en tenslotte heeft de Gemeente geen belang bij deze spaarregeling.
Het is louter een gemak voor den georganiseerden venter.
De heer Presser zegt, dat het nog zeer te bezien zal zijn, of de venter
het hooge ventgeld zal kunnen betalen.
De heer Neeter kan zich voorstellen, dat een ventgeld van 80 cent te
hoog is, doch zijn systeem leent zich niet voor een weekbetaling.
Het denkbeeld van een spaarfonds lijkt hem heel mooi, doch het
brengt voor de organisaties groote rompslomp mee, daar elke ven-
ter een vasten dag van betaling krijgt. Men kan niet degeorgani-
seerdenventers een geheele maand gelegenheid tot betaling geven
en de ongeorganiseerden verplichten om op een vastgestelden dag
te betalen. De organisaties zullen dit dus ook moeten doen en dit
brengt mee, dat ze iederen dag een man beschikbaar moeten stellen.
Daar komt nog bij, dat er dagelyks contrôle moet worden gehouden,
op wie niet betaald heeft. De niet-betalers zullen aan het Hoofd-
kantoor opgegeven moeten worden. Het geheel brengt volgens hem
groote moeilykheden mede voor de organisaties.
De heer Seegers vindt deze argumenten niet erg steekhoudend. Er wordt
niets anders gevraagd, dan een collectieve betaling. Het komt dus
hierop neer, dat een organisatie op een bepaalden dag voor byv.
100 menschen komt betalen en daarvoor zegels ontvangt. De eenige
vraag is thans: Moet de Gemeente eenige vergoeding betalen? Naar
zijn meening kan deze vraag ontkennend worden beantwoord. De or-
ganisatie is er tenslotte om den leden te gerieven en te steunen.
Er is toch in elke organisatie een bode, belast met de inning
van contributie. Deze kan tevens benut worden om elke week 20
cent ventgeld te innen.
De Voorzitter stelt dus vast, dat zijn tweede vraag waarschynlijk wel beves-
tigend beantwoord kan worden.
Zijn derde en belangrykste vraag luidt: Kan garantie geboden wor-
den, dat op den eersten dag van de maand voor een bepaald met
name genoemd aantal venters betaald zal worden?
Men verzoekt n.l. om, in tegenstelling met het bepaalde voor de
ongeorganiseerde venters, voor byv. 100 met name genoemde venters
op een dag te mogen betalen.
De heer Seegers is van meening, dat deze garantie reeds aanwezig is, door-
dat er dubbel vooruit wordt betaald. De venters betalen bij de or-
ganisaties vooruit, terwyl de organisaties byv. op 1 Jan. voor
Januari met Marktwezen afrekenen. Zy zouden dus voor de betaling
voor de maand Januari zonder bezwaar garant kunnen zijn. * Taalkenmerken: Het document hanteert de spelling-Marchant (bijv. "wenschelyk", "menschen", "moeilykheden"). Er zijn enkele typefouten aanwezig (bijv. "degeorganiseerdenventers" aan elkaar geschreven). De namen van de sprekers zijn handmatig onderstreept.
* Kern van de discussie: Het overleg gaat over de praktische afhandeling van het 'ventgeld' (belasting/vergoeding voor straathandel). Omdat veel individuele venters de 80 cent niet in één keer kunnen betalen, wordt voorgesteld dat vakorganisaties dit geld wekelijks innen (sparen) en vervolgens collectief afdragen aan de gemeentelijke instantie 'Marktwezen'.
* Belanghebbenden:
* De Gemeente/Marktwezen: Wil de betalingen gegarandeerd en efficiënt ontvangen, maar voelt er weinig voor om de organisaties hiervoor te betalen.
* De Organisaties: Zien de administratieve last (rompslomp, inzet van een bode) maar erkennen het nut voor hun leden. Sommigen vragen een vergoeding voor dit werk.
* De Venters: Georganiseerde venters krijgen meer gemak; ongeorganiseerde venters vallen buiten deze regeling en hebben minder betalingsflexibiliteit. Dit document stamt waarschijnlijk uit de jaren '30 of vroege jaren '40 van de 20e eeuw in Nederland (gezien het taalgebruik en de genoemde bedragen). Het geeft een inkijk in de organisatie van de straathandel in een grote stad (mogelijk Amsterdam of Rotterdam, waar 'Marktwezen' een prominente gemeentelijke dienst was). De discussie typeert de tijdgeest waarin sociale organisaties en vakbonden taken van de overheid overnamen of faciliteerden om hun achterban te ondersteunen in tijden van economische krapte. De genoemde bedragen (80 cent per maand, 20 cent per week) wijzen op een tijd waarin dergelijke kleine bedragen een aanzienlijke last vormden voor kleine zelfstandigen.