Handgeschreven verzoekschrift gericht aan een distributie-instantie of gemeentelijke afdeling. 4 november 1941. G. J. Thierbergen, visventer. [Linksboven, diagonaal geschreven:]
Inschrijven

[Rechtsboven:]
A. dam 4 Nov. ’41
[Doorgestreept woord, mogelijk:] Afgedaan

[Hoofdtekst:]
Hooggeachte Heer

Ondergeteekende ongeveer 20 jaar vischventer
zijnde verzoekt u beleefd of hij in aanmerking
kan komen voor een toewijzing voor visch
Bij voorbaat mijn dank. Hoogachtend
G. J. Thierbergen. / Vechtstr. 8 III A.dam. Z.

[Linksonder:]
Nr. ventvergunning
no. 04042 serie f24 no 181

[Rechtsonder, ambtelijke aantekening in ander handschrift:]
Afwijzen
nimmer meer
Zoetwatervisch
geven
6-11-’41
de Haan Dit document is een direct bewijs van de bureaucratische controle over het dagelijks leven tijdens de Duitse bezetting in Nederland. De heer Thierbergen, die aangeeft al twintig jaar ervaring te hebben als visventer, probeert via de officiële weg een toewijzing (een quotum of vergunning om voorraad in te kopen) te krijgen voor vis. In 1941 was de schaarste groot en was de distributie van voedsel volledig gereguleerd.

De afhandeling is opvallend kort en hard. Binnen twee dagen (op 6 november) wordt het verzoek afgewezen. De opmerking "nimmer meer Zoetwatervisch geven" suggereert een definitieve uitsluiting van de aanvrager van de handel in zoetwatervis. Het feit dat zijn specifieke ventvergunningnummer (04042) is genoteerd, wijst op een nauwkeurige registratie van individuele handelaren door de autoriteiten. De datum november 1941 is significant. De bezetter voerde in deze periode de druk op de Amsterdamse bevolking op. De Vechtstraat ligt in de Rivierenbuurt, een wijk die destijds een grote Joodse populatie kende. In deze fase van de oorlog werden veel (Joodse) marktkooplieden en straatventers systematisch uitgesloten van handel door het intrekken van vergunningen of het weigeren van toewijzingen.

Of Thierbergen zelf Joods was of om een andere reden op een zwarte lijst stond, is uit dit document alleen niet met zekerheid te zeggen, maar de resolute term "nimmer meer" past in het beleid van economische uitsluiting en "gelijkschakeling" van de Amsterdamse markthandel gedurende de oorlogsjaren. Het document toont de kwetsbaarheid van kleine zelfstandigen wier broodwinning met één ambtelijke aantekening kon worden beëindigd. J. Thierbergen Thierbergen (De heer)