Brief (fragment, waarschijnlijk de slotpassage van een bezwaarschrift) en dat wordt alzoowat een jaar of 20 en als ik nu
nog gelijk gesteld moet worden met de menschen die
ik nog nooit op de markt gezien heb dan vindt ik
dat toch wel onredelijk, want af en toe sta ik
mijn wel eens te verbijten als ik het zoo zie.

Hoogachtend W. Aal.

V. Beuningenplein 31^III Amsterdam (W) * Handschrift: Het document is geschreven in een vlot, hellend cursief handschrift dat typisch is voor de eerste helft van de 20e eeuw. De letters zijn goed gevormd en de tekst is zeer leesbaar.
* Taalgebruik en spelling: De tekst bevat diverse verouderde spellingvormen en grammaticale constructies:
* Spelling: 'alzoowat' (ongeveer), 'menschen' (met de oude buigings-n), 'zoo' (met dubbele klinker).
* Grammatica: 'vindt ik' (met een foutieve -t bij de eerste persoon enkelvoud, een veelvoorkomende hypercorrectie) en 'mijn wel eens te verbijten' (waarbij 'mijn' als wederkerend voornaamwoord wordt gebruikt in plaats van 'me').
* Inhoud: De schrijver uit zijn frustratie over een gebrek aan erkenning voor zijn jarenlange ervaring (circa 20 jaar) op de markt. Hij vindt het "onredelijk" dat hij op gelijke voet wordt behandeld met nieuwkomers die hij nog nooit eerder heeft gezien. De emotionele lading blijkt uit de zinsnede dat hij zich staat "te verbijten". De brief is afkomstig van het Van Beuningenplein in Amsterdam-West. Deze buurt (de Staatsliedenbuurt) kende van oudsher een grote populatie van marktkooplieden en ambachtslieden. Gezien de inhoud van de tekst is het zeer aannemelijk dat dit schrijven gericht was aan een gemeentelijke instantie of een marktmeester. In de periode waarin deze brief waarschijnlijk geschreven is (midden 20e eeuw), was de toewijzing van vaste standplaatsen op markten vaak een bron van conflict, waarbij anciënniteit (het aantal jaren dat men al op de markt stond) een cruciaal argument was voor het behoud of verkrijgen van goede plekken. W. Aal probeert hier zijn verworven rechten te verdedigen tegenover "nieuwkomers".