Afschrift van een officiële beschikking (besluit). [Linksboven, paarse stempel:] Nº 39/65/12
[Middenboven, handgeschreven/stempel:] M. 1342 20/5
[Rechtsboven, handgeschreven:] HW.
[Rechtsboven, handgeschreven handtekening:] [onleesbaar, mogelijk H. Müller]
[Linksboven:]
Afschrift
No. 223 L. M. 194²
[Midden boven:] [Wapen van Amsterdam]
[Rechtsboven, rode stempel:] G.

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan G. Zwaaf-Pront, wonende Louis Bothastraat
32, bij beschikking dd. 5 Februari 1940, no. 764 L.M. verleende vergun-
ning tot het innemen van een vaste standplaats, ten verkoop van haring
zuurwaren en gebakken visch, op den openbaren weg, het pleintje van De
la Reijstraat, tegenover perceel De la Reijstraat 3, bij deze, gerekend
te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.

GM

Amsterdam, 12 MEI 1942 [paarse datumstempel] 1942.
De Burgemeester voornoemd,
(get.) Voûte [paarse stempel]

De Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN [paarse stempel]

[Linksonder in de kantlijn:] K 350 Dit document is een formele kennisgeving van de gemeente Amsterdam waarin een eerder verleende standplaatsvergunning wordt ingetrokken. De vergunning was oorspronkelijk verleend op 5 februari 1940 aan G. Zwaaf-Pront voor de verkoop van vis en zuurwaren op een pleintje in de Transvaalbuurt.

Opvallend is dat de intrekking in mei 1942 wordt opgesteld, maar met terugwerkende kracht per 13 januari 1942 van kracht wordt verklaard. Het document is ondertekend (in afschrift) door de door de Duitse bezetter benoemde burgemeester Edward Voûte en de gemeentesecretaris Franken. De datum van dit document (mei 1942) en de datum van intrekking (januari 1942) zijn historisch zeer significant. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland werden stapsgewijs steeds strengere anti-Joodse maatregelen ingevoerd.

De naam 'Zwaaf' is een bekende Joodse familienaam in Amsterdam. De Louis Bothastraat en de De la Reijstraat bevinden zich in de Transvaalbuurt, een wijk die door de bezetter was aangewezen als onderdeel van de 'Joodsche wijk'.

Vanaf eind 1941 en begin 1942 werd het Joden systematisch onmogelijk gemaakt om hun beroep uit te oefenen. In januari 1942 traden verordeningen in werking die Joodse handelaren verboden om op markten of openbare standplaatsen te staan. De intrekking van deze vergunning met terugwerkende kracht tot 13 januari 1942 is een direct gevolg van dit nazi-beleid om Joodse burgers van hun bestaansmiddelen te beroven. Uit archiefonderzoek blijkt dat Gerrit Zwaaf, die op dit adres woonde, inderdaad Joods was; hij is later in 1943 in Sobibor vermoord.