Ambtelijke correspondentie / intern memorandum. 27 oktober 1942. W. L. M. (mogelijk een afkorting voor een gemeentelijke of gewestelijke instantie). Linksboven:
verzoek
H. R. Kallenbach
vischverdeeling
20/82/6

Rechtsboven:
A’dam, 27/10 1942
W. L. M.

Inhoud:
Onder terugzending van
het met Uw brief dd. 20
dezer onder No 915 L.M. 1942
ontvangen verzoek van H.R.
Kallenbach dd. 11 Oct. jl. hebben
~~ondergetekenden~~
de eer U te berichten, dat
een aanvrage van Kallenbach
voor versche visch
door de Verdeelingscommissie
is afgewezen, omdat hij ~~in~~
als vischhandelaar in het geheel niet
bekend staat.
Vele menschen probeeren
op de een of andere wijze een
toewijzing visch te krijgen, doch
door de Verdeelingscommissie
wordt streng de hand gehouden
aan de basisjaren 1939-1940
In verband met den geringen
aanvoer heerscht er reeds
groote ontevredenheid onder * Schrift en Taal: Het document is geschreven in een vlot, zakelijk handschrift in de toenmalige officiële spelling (bijv. "visch", "aanvrage", "menschen"). Er zijn enkele correcties aangebracht tijdens het schrijven (doorgehaalde woorden).
* Inhoudelijke kern: Het betreft een afwijzing van een aanvraag voor de handel in verse vis. De aanvrager, H.R. Kallenbach, wordt niet erkend als legitieme vishandelaar. De commissie hanteert strikte criteria door terug te grijpen op de "basisjaren" 1939-1940 (de situatie van vóór de bezetting en de volledige schaarste).
* Toon: De toon is formeel en bureaucratisch, maar ook waarschuwend. De auteur wijst op de maatschappelijke onrust ("groote ontevredenheid") die voortvloeit uit de schaarste, wat de noodzaak voor een strikt en rechtvaardig distributiebeleid onderstreept. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vanwege de oorlogsomstandigheden, de blokkades op zee en de vorderingen door de bezetter was er een nijpend tekort aan voedsel, waaronder vis.

Om de beperkte voorraden te verdelen, was een distributiestelsel opgezet. De 'Verdeelingscommissie' moest voorkomen dat personen die voor de oorlog geen vishandelaar waren, zich nu in de handel mengden (vaak met het oog op de zwarte markt). Door de jaren 1939-1940 als referentiepunt te gebruiken, probeerde men de markt te beperken tot de reeds gevestigde ondernemers. De vermelding van "groote ontevredenheid" is tekenend voor de spanningen in de samenleving door de voortdurende tekorten in 1942. H.R.