Handgeschreven conceptbrief of memorandum. Ongedateerd (stijl en inhoud wijzen op de jaren '40, vermoedelijk oorlogs- of vroege wederopbouwperiode). (Opmerking: Doorgehaalde tekst is weergegeven met een streep erdoor. Tekst in de marge is tussen haakjes geplaatst.)

(Marge linksboven: Ik heb de pro forma factuur doen opstellen volgens)

~~Door dezen op bij / hoofdzakelijk het tarief~~
~~Voorts deele ik u mede~~ dat ook wordt toegepast t.a.v. de opslag van producten ten behoeve van de Centrale Keukens, namelijk 0,5 cent per kg. voor de eerste week van bewaring en vervolgens 0,15 cent per kg. voor de volgende weken. ~~Het totaal bedrag~~ De proforma factuur beloopt f 33.000.-

Ik heb de eer U beleefd te verzoeken, deze aangelegenheid ~~om te verwijzen~~ ook het advies ~~van den Algemeen / voor~~ van de Financiers, mede met het oog op de vraag op welke wijze de onderhavige kosten moeten worden gedeclareerd.

(Onderaan getekend met een paraaf)

~~Op grond van deze overweging heb ik een pro forma factuur~~

Te meer in zulke gemeenten waar contractueel onder toezicht van de Directie van de Markten de N.S. met [onleesbaar] de commercieele en administratieve werkzaamheden van de koelhuis exploitatie verricht en daarvoor een vergoeding ontvangt van 15% van de opbrengst. Het document is een werkconcept waarin de schrijver de financiële afhandeling van voedselopslag regelt. De kernpunten zijn:

1. Tariefstelling: Er wordt een specifiek opslagtarief gehanteerd voor de 'Centrale Keukens'. Dit bedraagt een halve cent per kilo voor de eerste week en daarna een gereduceerd tarief (0,15 cent).
2. Financiële Omvang: Er is sprake van een aanzienlijk bedrag voor die tijd: een pro-forma factuur van 33.000 gulden.
3. Bureaucratische Gang: De schrijver vraagt om advies aan 'de Financiers' over de wijze van declareren.
4. Rol van de N.S. en Marktwezen: Het onderste gedeelte van het document verduidelijkt dat in bepaalde gemeenten de Nederlandse Spoorwegen (N.S.) belast is met de commerciële en administratieve exploitatie van koelhuizen, waarvoor zij een commissie van 15% op de opbrengst incasseren. Dit gebeurt onder toezicht van de 'Directie van de Markten'. De term "Centrale Keukens" is historisch zeer specifiek. Tijdens de Tweede Wereldoorlog (met name tijdens de Hongerwinter) en direct daarna werden deze keukens door de overheid ingezet om grote groepen mensen van maaltijden te voorzien. De logistiek hieromheen — het opslaan van grote hoeveelheden bederfelijke waren in koelhuizen — was een enorme operatie waarbij zowel de N.S. (voor transport en beheer van koelfaciliteiten bij emplacementen) als de gemeentelijke Directies van de Markten nauw betrokken waren.

Dit document lijkt een interne notitie van een ambtenaar of beheerder die probeert de kostenstructuur en de administratieve verantwoording tussen deze verschillende instanties (de keukens, de spoorwegen en de financiers) glad te strijken.