18 Januari 1939 De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Markten, gevestigd aan de Jan van Galenstraat 14 te Amsterdam) G.

85/10/3 M.
1

18 Januari 1939.

den Heer A.Schaap,
Joden Houttuinen 71,
Amsterdam-Centrum.
. Wyk 2.

In bylage doe ik U een overzicht toekomen van door
U verschuldigd standplaatsgeld wegens het plaatsen van kra-
men. Indien U deze schuld, alsmede hetgeen U op den betaal-
dag verder aan kramengeld schuldig is, niet uiterlyk Vrydag
20 Januari a.s. betaalt by den kassier te mynen kantore, Jan
van Galenstraat 14, zal aan Burgemeester en Wethouders wor-
den voorgesteld de U verleende vergunning tot het plaatsen
van kramen in te trekken. Uw kramen enz. zullen dan niet
meer op de markten worden toegelaten; Uw huurders zullen dan
verplicht zyn hun kramen enz. elders te huren.

De Directeur, Deze brief is een formele sommatie tot betaling van achterstallige gelden. De toon is streng en zakelijk. De afzender, de directeur van een gemeentelijke dienst (gezien de verwijzing naar het kantoor aan de Jan van Galenstraat 14, de Centrale Markthallen), stelt een hard ultimatum: als de schuld niet binnen twee dagen is voldaan, zal de vergunning voor het plaatsen van marktkramen worden ingetrokken.

Uit de tekst blijkt dat de heer Schaap een ondernemer was die kramen verhuurde aan derden ("Uw huurders"). De sanctie zou dus niet alleen hem direct raken, maar ook zijn zakelijke relaties onmogelijk maken, aangezien zijn kramen dan van de markten zouden worden geweerd. De brief dateert van januari 1939, een periode van economische en politieke spanning in Europa, vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Het adres van de ontvanger, Joden Houttuinen 71, bevond zich in het hart van de oude Joodse buurt van Amsterdam (Vlooienburg). Deze straat liep parallel aan de huidige Valkenburgerstraat en is later grotendeels verdwenen bij de sanering en de aanleg van de IJ-tunnel.

De Jan van Galenstraat 14 was het adres van de in 1934 geopende Centrale Markthallen. De directeur van deze instelling hield toezicht op de marktvoering in de stad. Voor kleine zelfstandigen in de Joodse buurt was de handel op markten (zoals het nabijgelegen Waterlooplein) een vitale bron van inkomsten. Dergelijke ambtelijke dreigementen konden het faillissement van kleine ondernemers betekenen.