Getypte brief (doorslag of concept). 2 december [191]5 (gezien de "5." en de context van de Eerste Wereldoorlog/Levensmiddelenvoorziening). De Directeur (vermoedelijk van een Amsterdamse gemeentelijke dienst, zoals de Dienst der Publieke Werken of Marktwezen). 1                                      2 December           5.
                                 den Heer Weth.v.d. Levensmiddelen.
             1/171/2 M.                 A l h i e r .

het in werking treden der verordening slechts worden ver-
leend aan personen,die reeds van het schillenophalen enz.
te Amsterdam hun beroep maken en dat Burgemeester en Wet-
houders bevoegd zyn om het aantal nieuw uit te reiken ver-
gunningen te beperken,wanneer in een bepaalde wyk naar hun
oordeel voldoende vergunninghouders werkzaam zyn.

       Indien de gegevens,door de organisatie van belang-
hebbenden verstrekt,juist zyn,zyn hier ter stede ongeveer
1000 schillenophalers werkzaam.Ik zou willen voorstellen,
dat de houders der bovenbedoelde vergunningen,evenals de
venters,f 0.60 per maand verschuldigd zullen zyn;hieruit
zal dan een bate van rond f 7000.- voor de Gemeente voort-
vloeien,zonder dat hiervoor noemenswaardige uitgaven ver-
eischt zullen zyn:de contrôle kan door de ventcontrôleurs
van myn dienst geschieden.

       Het zal my aangenaam zyn van U te mogen vernemen,dat
U zich met het bovenstaande in principe kunt vereenigen;
daarna zal ik terzake besprekingen met belanghebbenden
gaan voeren.

                                         De Directeur, * Taal en Spelling: Het document hanteert de spelling-De Vries en Te Winkel (gebruik van "zyn" en "myn" in plaats van "zijn" en "mijn"). Dit was de standaard voor officiële documenten tot de invoering van de spelling-Marchant in de jaren '30.
* Inhoud: De directeur stelt voor om het ophalen van schillen (keukenafval) te reguleren via een vergunningenstelsel. De focus ligt op twee aspecten:
1. Bescherming van de markt: Alleen bestaande schillenophalers krijgen een vergunning, en het aantal nieuwe vergunningen kan per wijk worden beperkt.
2. Legestelsel: Er wordt een maandelijkse vergoeding van 60 cent voorgesteld, wat de stad Amsterdam een jaarlijkse opbrengst van ongeveer 7000 gulden zou moeten opleveren.
* Handhaving: De controle op deze nieuwe regels kan eenvoudig worden uitgevoerd door de reeds bestaande "ventcontrôleurs". Dit document stamt zeer waarschijnlijk uit de periode van de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Hoewel Nederland neutraal was, heerste er door de blokkades een grote schaarste aan grondstoffen en voedsel. De "Wethouder van Levensmiddelen" was een specifieke functie die in deze jaren cruciaal werd voor de distributie en het beheer van schaarse goederen.

Schillen (voornamelijk aardappelschillen) waren in deze tijd waardevol als veevoer (voor varkens). Wat voorheen een informele activiteit van arme stadsbewoners was, werd door de schaarste een economisch relevante sector die de gemeente wilde reguleren. Het document toont de bureaucratisering van het dagelijks leven in oorlogstijd: een informele bezigheid wordt omgezet in een officieel beroep met vergunningen, wijkbeperkingen en belastingplicht.