Administratief bijblad/notitie op een voorgedrukt formulier van de gemeente Amsterdam (Algemene Zaken Model No. 14). 20 september 1940. [Stempel linksboven]
B I J B L A D V A N :
M. No. 1/80/1 1940
DOORGEZONDEN: 20/9

[Handgeschreven tekst rechtsboven]
Op de CM is een bedrijfs. luchtbescherming
deze beschikt evenwel niet over
een eigen lokaal.

[Handgeschreven tekst midden]
wel luchtbescherming maar geen
eigen lokaal
pas in
2 droogkamers sigaren maken
1 portiersloge
3e) / dienst gebouwen i. d. Spoorweide
door de Stadsreiniging E O
4e) / id. Reiniging

[Handgeschreven tekst rechtsmidden]
20/9/40 [Paraaf]
No. 1/80/2

[Onderste sectie]
B. Straatmarkt
Marktkantoor J.D. Meijerplein
" " Ten Katestraat 105
" " Alb. Cuypstraat 88
" " Noordermarkt.

[Onderaan]
In alle bovenvermelde gebouwen of localiteiten is gas de
uitsluitende verwarmingsbron. [Paraaf] 20-9-40

[Stempel linksonder]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 Dit document betreft een interne rapportage over de status van de Luchtbeschermingsdienst (LBD) binnen verschillende gemeentelijke instanties in Amsterdam, kort na het begin van de Duitse bezetting.

• Centrale Markt (CM): Er wordt opgemerkt dat de Centrale Markt (nu de Markthallen in West) wel over een bedrijfs-luchtbescherming beschikt, maar geen specifiek eigen lokaal daarvoor heeft. Men maakt gebruik van provisorische ruimtes zoals droogkamers van een sigarenmakerij en een portiersloge.
• Stadsreiniging: Er wordt verwezen naar dienstgebouwen bij de Spoorweide (nabij het Entrepotdok) die door de Stadsreiniging worden gebruikt.
• Straatmarkten: De marktkantoren van de belangrijkste Amsterdamse markten (J.D. Meijerplein, Ten Katestraat, Albert Cuypstraat en Noordermarkt) worden opgesomd.
• Veiligheidsaspect: De laatste opmerking is cruciaal vanuit defensie-oogpunt: al deze locaties worden uitsluitend door gas verwarmd. Tijdens bombardementen vormden gasleidingen een groot risico op brand en explosies, wat relevant was voor de instructies van de luchtbescherming. In september 1940 bevond Nederland zich in de vroege fase van de Duitse bezetting. De Luchtbeschermingsdienst was in de jaren dertig al opgezet, maar de noodzaak werd na het bombardement op Rotterdam (mei 1940) uiterst actueel. Bedrijven en gemeentelijke diensten waren verplicht een 'Bedrijfs-Luchtbescherming' (BLB) in te richten om personeel en goederen te beschermen tegen luchtaanvallen. Dit document toont de bureaucratische controle op de faciliteiten: waar zit de post, is er een speciaal lokaal en wat zijn de specifieke brandrisico's (zoals gasverwarming).