Handgeschreven ambtelijke of militaire notitie / concept-advies. Bij bloem en meel is 't vraagstuk veel ernstiger.
Er is voldoende tarwe in de vesting Holland,
maar 't wordt vervoerd. 't Vervoer zal in de
vesting niet worden stopgezet.
De vrees moet voor alle artikelen gelden
als 't vervoer onmogelijk wordt.
De handel kan gerust zijn.
De aardappelen zijn zoo veel, we zullen den
handel niet beconcurreeren.
Wij nemen maatregelen dat de
prijs op peil blijft.
't Vervoer te water zal zooveel
mogelijk worden vrijgelaten. Verkeer
met leger. Ook per zeeschip van
Zeeland en Harlingen.
De handel zal wel zorgen dat
er voorraad is.

Samenwerking met den
handel blijft mogelijk.

We zullen al ons best doen om,
wat er ook gebeurt, A'dam van
aardappelen te voorzien.
't Risico te gering voor de groote
kosten, dies kan ik 't den Minister
niet adviseeren. De tekst betreft een interne afweging over de distributie van basisbehoeften zoals tarwe, meel en aardappelen. De kern van het betoog is dat de overheid niet de plaats van de reguliere handel wil innemen ("niet beconcurreeren"), maar wel sturend optreedt om prijzen stabiel te houden en transportlijnen te garanderen. Er wordt specifiek verwezen naar de aanvoer per zeeschip vanuit Zeeland en Harlingen naar Amsterdam (A'dam). De schrijver eindigt met een negatief advies aan de Minister betreffende een specifieke (niet nader genoemde) maatregel, omdat de potentiële risico's niet opwegen tegen de hoge kosten. Gezien de termen "Vesting Holland" en de specifieke zorgen over voedseltransport naar Amsterdam, dateert dit document vrijwel zeker uit de periode van de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Hoewel Nederland neutraal was, zorgde de oorlog voor grote logistieke problemen en schaarste door internationale blokkades. De overheid moest balanceren tussen de vrije markt en staatsinterventie (zoals later vastgelegd in de Distributiewet van 1916) om de bevolking, vooral in de grote steden binnen de verdedigingslinies van de Vesting Holland, te kunnen blijven voeden.