Handgeschreven memo of dienstvoorschrift. 5 november 1940. M. i. v. 5 Nov. is alle vervoer
v. appelen verboden, uitgezonderd
het vervoer v.d. CM naar een
winkel. Verboden is dus:
het venten met appelen,
het te koop aanbieden van
appelen op markten of in
vaste wijken en het
thuisbezorgen v. appelen
bij klanten door winkeliers

5/11-’40 [onleesbaar merk]
[onduidelijk: Annuents leg / Commissie leg]
W v d Y [handtekening]

[Rode aantekening:] 1 [doorgehaald: 844] 5165/1 Dit document is een directieve die een verbod instelt op het vrije vervoer en de ongecontroleerde verkoop van appelen. Vanaf 5 november 1940 is transport alleen nog toegestaan tussen de "CM" (waarschijnlijk het Centraal Magazijn of een vergelijkbare distributie-instantie) en erkende winkels. Specifiek worden straathandel (venten), markthandel en thuisbezorging verboden.

De tekst is geschreven in een duidelijk, zakelijk handschrift dat kenmerkend is voor de vroege 20e eeuw. De administratieve krabbels onderaan duiden op een proces van archivering of registratie binnen een ambtelijke instantie. Het document dateert van enkele maanden na de start van de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode begon de bezetter de controle op de voedselvoorziening en economie strakker aan te halen.

Het verbod op particulier vervoer en directe verkoop was bedoeld om de zwarte handel tegen te gaan en ervoor te zorgen dat alle landbouwproducten via officiële kanalen (de "CM") werden gedistribueerd. Hierdoor kon de bezetter de voorraden controleren voor rantsoenering of voor export naar Duitsland. Het verbod op 'thuisbezorgen' en 'venten' ontnam kleine handelaren hun zelfstandigheid en dwong de stroom van goederen door een beperkt aantal controleerbare punten (de winkels).