Administratieve nota/verslag betreffende markttoezicht. (In rode inkt geschreven:)
Niet verschenen 's morgens om half elf.
Komt sporadisch na afloop van de markt Lindengracht.
Hem kan dan niet een door hem begeerde plaats worden
toegewezen, terwijl hij een beschikbare plaats in de
Westerstraat schijnbaar niet wil bezetten.
Vermits voor de consequentie moet de V K K 349 die 11 Jan '40
is verleend, overeenkomstig de dienaangaande voorschriften
worden ingetrokken.

Spoed A'dam 8 Juli '40
[Handtekening/Paraaf]

(In zwarte inkt/potlood geschreven:)
Wanneer d. kramer
vóór 3 Juli ~~had~~ niet geregeld
twee maal per week zijn plaats
normaal inneemt, dan rapporteeren. Voorkeurs-
kaart wordt dan onmiddellijk ingetrokken.
Dit is met kramer afgesproken 10-7-40 [Paraaf] Het document betreft een disciplinaire maatregel tegen een marktkoopman (kramer) in Amsterdam. De man verschijnt niet op de voorgeschreven tijden op de Lindengracht en weigert een toegewezen standplaats in de nabijgelegen Westerstraat te accepteren. Hierdoor blokkeert hij de efficiënte indeling van de markt. De ambtenaar stelt voor om zijn 'Voorkeurskaart' (V.K.K. 349), die hem recht geeft op een vaste standplaats, in te trekken conform de geldende regels. In de tweede sectie wordt een ultimatum gesteld: als de koopman zijn plek niet minimaal twee keer per week normaal inneemt, volgt onmiddellijke intrekking. Dit besluit is op 10 juli 1940 persoonlijk aan de koopman medegedeeld. Deze nota is geschreven in juli 1940, slechts enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De Amsterdamse markten, zoals die op de Lindengracht en de Westerstraat in de Jordaan, waren strikt gereguleerd door de Gemeentelijke Marktdienst. Standplaatsen waren schaars en gebonden aan strenge aanwezigheidsplichten. Een 'Voorkeurskaart' was voor een marktkoopman cruciaal voor zijn broodwinning. Het document illustreert de nauwgezette bureaucratische controle op de handel in de stad, waarbij verzuim direct leidde tot het verlies van vergunningen. De rode inkt werd doorgaans gebruikt door inspecteurs of leidinggevende ambtenaren om besluiten of dringende zaken te markeren.