Administratieve kaart/oproeping betreffende marktwezen. 13 november 1940. (Linkerkolom - gedrukt met handgeschreven aanvullingen)
Nº 28 / 85 / 4M. 1940
Opgeroepen per
(datum) 13 Nov. '40 (uur) 9.30 - 12
wegens niet geregeld bezetten plaats
op de markt Lindengracht
Vinkenskaart nr 537
gewaarschuwd 14/10 '40
Aan L. Thijman
Nwe Achtergracht 113⁴

(Rechterkolom - handgeschreven aanteekeningen)
Aanteekeningen Inspecteur:
Zal weer geregeld plaats
gaan innemen.
13-11-'40
de Haan

Hr. de Wolff,
ter kennisneming en retour.
[Paraaf] 12/11 '40
[Onleesbaar krabbel/paraaf rechtsonder] * Onderwerp: De kaart betreft een officiële oproep aan een marktkoopman, de heer L. Thijman, omdat hij zijn toegewezen standplaats op de markt aan de Lindengracht niet regelmatig bezette.
* Procedure: Thijman was eerder op 14 oktober 1940 gewaarschuwd. Op 13 november 1940 moest hij verschijnen tussen 9:30 en 12:00 uur.
* Resultaat: Inspecteur de Haan noteert dat de betrokkene heeft toegezegd zijn plaats weer "geregeld" te gaan innemen.
* Terminologie: De "Vinkenskaart" (nr. 537) verwijst naar de vergunning voor straathandel of een marktplaats, vernoemd naar de toenmalige Amsterdamse wethouder Vinken.
* Adressering: Het adres Nwe Achtergracht 113⁴ duidt op een woning op de vierde verdieping in een buurt die destijds een aanzienlijke Joodse populatie kende. Dit document stamt uit november 1940, de vroege fase van de Duitse bezetting van Nederland. Hoewel de kaart op het eerste gezicht een routinematige administratieve handeling van de marktpolitie of het marktbureau lijkt, krijgt het een diepere lading door de historische context.

De heer L. (Leo) Thijman was een Joodse marktkoopman. In deze periode begonnen de bezettingsautoriteiten met het stelselmatig registreren en beperken van de bewegingsvrijheid van Joodse burgers. De "Vinkenskaarten" werden later in de oorlog gebruikt om Joodse handelaren te identificeren en uiteindelijk van de markten te weren. Het feit dat een koopman zijn plek niet bezette, kon in die tijd te maken hebben met de toenemende onrust, beperkingen of de noodzaak om elders inkomen te genereren onder de druk van anti-Joodse maatregelen. Dit document vormt een papieren getuige van hoe het dagelijks leven en de bureaucratie doorgingen terwijl de vervolging intensiveerde.