Getypt manuscript/afschrift op papier. Onderstaande tekst is een letterlijke weergave van het origineel, inclusief spelling en interpunctie.

Zooals bekend wordt sinds onheugelyke
tyden in de omgeving van Amsterdam een tuin-
bouwbedryf uitgeoefend, dat zich voor den af-
zet van zyn producten hoofdzakelyk op de Am-
sterdamsche markt richtte, maar by tyd en wyle
belangryke hoeveelheden van bepaalde artikelen,
waarop het zich gespecialiseerd had, expor-
teerde.

De voortdurende uitbreiding van de be-
bouwde kom van de stad was oorzaak, dat de be-
dryven zich in den loop der tyden steeds
moesten verplaatsen.

Ook in de naaste toekomst zullen weer
vele bedryven nieuwe gelegenheid tot vesti-
ging moeten zoeken.

De concurrentie in het tuinbouwbedryf
maakt noodig, dat de Amsterdamsche tuinders
niet achterblyven in het toepassen van verbe-
terde teeltmethoden, zooals deze onder meer
door ontwikkeling van de wetenschap en de
techniek worden aan de hand gedaan.

Dit maakt dat in een bedryf van bepaalde
grootte, in den vorm van glas, installaties,
enz. meer kapitaal moet gestoken worden dan
vroeger.

Het is zoowel in het belang van de be-
trokken telers, zoowel als in het algemeen
belang, dat ze hun bedryven kunnen vestigen
op voor den teelt geschikte gronden in de om-
geving van Amsterdam, welke blyvend voor tuin-
bouwgrond zyn bestemd.

Door het uitbreidingsplan van Amsterdam,
waarin bepaalde gronden blyvend bestemming
krygen als tuinbouwgrond, wordt de mogelyk-
heid geopend om aan het voor de ontwikkeling
van het tuinbouwbedryf zoo ongunstige "rei- * Inhoud: De tekst zet uiteen hoe de tuinbouw rond Amsterdam van oudsher gericht was op de lokale markt, maar ook exporteerde. De centrale probleemstelling is de "verplaatsing" van bedrijven door de groei van de stad. Er wordt een pleidooi gehouden voor rechtszekerheid: omdat moderne tuinbouw (kassen/glas) grote investeringen vergt, hebben tuinders gronden nodig die "blyvend" als tuinbouwgrond bestemd zijn.
* Terminologie: Het gebruik van termen als "uitbreidingsplan" en de nadruk op wetenschappelijke teeltmethoden wijst op een rationalisering van de landbouw en stadsplanning.
* Staat van het document: De tekst is mechanisch vervaardigd (typewriter). Het afgebroken woord aan het eind ("rei-") is waarschijnlijk de aanzet naar "reizend bestaan" of "reizende tuinders", een term die destijds gebruikt werd voor tuinders die telkens moesten opschuiven voor de oprukkende stad. Dit document is te plaatsen in de periode van de grote stadsuitbreidingen van Amsterdam in de eerste helft van de 20e eeuw, zoals het Algemeen Uitbreidingsplan (AUP) van Cornelis van Eesteren uit 1934. In deze plannen werd getracht een balans te vinden tussen woningbouw, recreatie en agrarische functies. Voor de tuinders in gebieden zoals de Sloterpolder was dit een cruciale tijd; zij moesten vaak wijken voor nieuwe woonwijken (zoals de Westelijke Tuinsteden), wat leidde tot discussies over compensatie en nieuwe, permanente vestigingsplaatsen. Dit document lijkt een excerpt uit een beleidsstuk of een lobbybrief ten behoeve van de Amsterdamse tuindersbonden.