-2-

Tuinbouwbedryf.

      Volgens een vroegere berekening van het Gemeentelyk Grondbedryf in 1932, komt grond in de polders ten Noorden van den Sloterweg met aanleg land- en waterwegen te staan op rond $f$ 8500,- per H.A.

      Sinsdien zyn de kosten gedaald, terwyl ook de aankoop (c.q. onteigening) van den grond minder kost.

      Voorloopig zouden de kosten van den aan tuinbouwers te verstrekken grond misschien ? te stellen zyn op $f$ 7500,- per H.A.

      Per bedryf van byvoorbeeld 2 H.A. (dit is de oppervlakte, waarvan het plan Dinkgreve uitgaat) moet dan - voorloopig geraamd - aan kapitaal geïnvesteerd worden:

Grond: (c.a.)                                              $f$ 15.000,-

Bouw woning, schuren e.d.                       $f$ 7.000,-

Bakken, ramen, lorrie, spoor,

schuit, eigen bedryfskapitaal               $f$ 8.000,-

                                                              $f$ 30.000,-.

      In deze opstelling zyn de kosten voor woningbouw enz. en de verdere installatie aangenomen zooals deze in het plan Dinkgreve waren geraamd.

      Ten aanzien van de financiering van dit bedrag worde het volgende opgemerkt:

Grond. Wordt door Gemeente - onder nader te bepalen zekerheid - aan op te richten exploitatie-lichaam (naamlooze vennootschap, coöperatie, stichting, enz., in het volgende met "stichting" aangeduid) verkocht. Koopprys blyft als hypotheek staan. Aflossing geschiedt in 40 jaar in annuïteiten. De stichting verhuurt de gronden op langen termyn aan tuinders tegen een prys, welke het aandeel in de annuïteit van Dit document schetst een financieel kader voor de herinrichting van de Sloterpolder als tuinbouwgebied. Enkele kernpunten uit de analyse:
* Economische Crisis: De tekst refereert aan de daling van grond- en onteigeningskosten sinds 1932, een direct gevolg van de economische depressie in de jaren '30. Hierdoor kon de geraamde prijs per hectare zakken van $f$ 8500,- naar $f$ 7500,-.
* Plan Dinkgreve: Er wordt verwezen naar een plan van de architect/stedenbouwkundige Dinkgreve. Dit wijst erop dat de herinrichting niet organisch, maar volgens een strak georganiseerd ruimtelijk ontwerp plaatsvond.
* Mechanisatie en Transport: De post "bakken, ramen, lorrie, spoor, schuit" illustreert het technisch niveau van het toenmalige tuinbouwbedrijf, waarbij transport per lorrie over smalspoor en per schuit essentieel was.
* Financiële Constructie: Om de drempel voor tuinders te verlagen, wordt een constructie voorgesteld waarbij een 'stichting' (een publiek-privaat exploitatie-lichaam) de grond koopt en de schuld in 40 jaar aan de gemeente aflost via annuïteiten, terwijl de tuinders de grond huren. De Sloterpolder was van oudsher de "moestuin van Amsterdam". In de jaren '30 stond dit gebied onder druk door de plannen voor het Algemeen Uitbreidingsplan (AUP) van 1934. Terwijl grote delen van de polder werden bestemd voor woningbouw (het huidige Amsterdam Nieuw-West), werd in andere delen gezocht naar rationalisatie van de tuinbouw. Dit document toont de actieve rol van de gemeente Amsterdam bij de sociaal-economische planning: het faciliteren van betaalbare vestigingsmogelijkheden voor tuinders te midden van een veranderend stedelijk landschap. De genoemde bedragen waren voor die tijd fors; een totaal investeringskapitaal van $f$ 30.000,- voor een bedrijf van 2 hectare was een aanzienlijke som, die alleen via de voorgestelde collectieve financiering haalbaar was voor de gemiddelde tuinder.