Briefconcept of fragment van een zakelijke correspondentie. [Rechtsboven staat het getal 4]

te brengen, moet op een ernstig misverstand berusten.
Ik heb daartoe geen opdracht gekregen, en zou [doorstreept: het niet] een dergelijke opdracht, indien ze ware gegeven, toch niet anders hebben mogen uitvoeren dan met vaststelling van de evengenoemde prijzen, te weten f 7.50 voor de grossiers.
(in de kleinhandelwerkkring worden nooit citroenen verkocht).
De [doorstreept: door U gegeven] in Uw brief gegeven voorstelling van zaken, van „Onder Onsje’s”, enz. is dus geheel [doorstreept: onjuist] onjuist.
Ik [doorstreept: heb mij geheel aan de opdracht] heb mij strikt aan de voorschriften gehouden; [doorstreept: en een andere prijs der citroenen is] op het moment in strijd met de wettelijke voorschriften.
Of men zich in Rotterdam niet, of niet zoo streng naar de wettelijke voorschriften heeft gehouden, doet voor mij niet ter zake. Ik heb naar de Wet gehandeld. Van financiële tegemoetkoming of schadevergoeding kan dus geen sprake zijn.
De deskundigen, met wien ik Uw klacht heb besproken handhaven uitdrukkelijk, dat zij mij volkomen juist hebben ingelicht. Wel hebben zij [doorstreept: thans] goedgevonden den aan U te betalen prijs alsnog tot f 8.- te verhoogen, [doorstreept: waartoe zij] ten koste hunner commissie, waartoe m.i. wel aanleiding bestaat, omdat de prijs op 9 Mei j.l. volgens hun [doorstreept: opgave] f 8.- bedroeg.
Het spijt mij, dat U gemeend heeft in deze gelegenheid te moeten correspondeeren op de wijze zooals U deed; mijnerzijds [doorstreept: ...] I

[Verticale tekst in de linkermarge:]
+ Zo heb ik U thans volledig en duidelijk de situatie uiteengezet en hoop ik, dat U zult begrijpen, dat ik [doorstreept: naar de wet] naar behoren heb gehandeld en niet anders heb mogen handelen.
S. D. WG Dit document is een fel verweerschrift van een functionaris (mogelijk een rijksinspecteur of een vertegenwoordiger van een handelsorgaan) tegen een klacht over de prijsstelling van citroenen. De kern van het geschil draait om een vastgestelde prijs van f 7.50 per eenheid voor de groothandel (grossiers).

De schrijver weerlegt beschuldigingen van "Onder Onsje’s" (vriendjespolitiek of informele prijsafspraken) en benadrukt dat hij strikt volgens de wettelijke voorschriften heeft gehandeld. Hij distantieert zich van de praktijken in Rotterdam, waar de regels blijkbaar minder streng worden nageleefd. Hoewel hij elke vorm van schadevergoeding afwijst, meldt hij wel dat deskundigen hebben besloten de uitbetalingsprijs aan de ontvanger te verhogen naar f 8.-. Deze verhoging wordt gefinancierd uit de commissie van de deskundigen zelf, omdat dit de marktwaarde op 9 mei was. De toon van de brief is formeel en licht verontwaardigd over de houding van de geadresseerde. Het document illustreert de strikte regulering van de handel in levensmiddelen in Nederland, waarschijnlijk tijdens een periode van schaarste of economische crisis (zoals de Eerste of Tweede Wereldoorlog, of de crisisjaren '30), waarin de overheid maximumprijzen vaststelde om speculatie tegen te gaan.

De verwijzing naar "Onder Onsje's" suggereert dat er in de handel veelvuldig werd geprobeerd om buiten de officiële kanalen en prijzen om zaken te doen (zwarte handel). De vermelding van Rotterdam als een plaats waar men het minder nauw nam met de wet, wijst op regionale verschillen in handhaving en controle. De betrokkenheid van "deskundigen" die hun eigen commissie inzetten om een prijsgeschil op te lossen, toont aan hoe complex de bemiddeling in deze gereguleerde markten was.