Notulen van een vergadering (waarschijnlijk van een gemeentelijke commissie of marktdienst). -4-

De Secretaris wijst er op, dat, indien een rooster voor den Zondagsdienst op
Uilenburg wordt vastgesteld, men moet billijken, dat geen
verlof of vacantie kan worden verleend op een dienst-Zondag,
tenzij onderling de diensten geruild worden.

Na eenige discussie constateert
de Voorzitter dat de leden accoord gaan met de samenstelling van een rooster
voor marktdienst op de Zondagsmarkt Uilenburg, waarbij iedere
contrôleur hoogstens 15 Zondagen per jaar dienst heeft te
verrichten. Iedere extra-dienst, b.v. wegens ziekte of anders-
zins, welke buiten den rooster valt, behoort dan te worden ver-
goed. Spreker zal dit principe aan het Gemeentebestuur ter
goedkeuring voorleggen; wordt deze goedkeuring verleend, dan
kan een rooster, waarin dit principe is verwerkt, worden op-
gesteld en in een volgende vergadering nog pro forma worden
goedgekeurd.

Vervolgens brengt de Voorzitter de contrôle-diensten
op Zondagen ter sprake.
De heer Van Burg is van meening, dat daarvoor de overwerkvergoeding betaald
behoort te worden.
De Secretaris beschouwt ook de contrôle-diensten als normale diensten, die
in een rooster behooren te worden geregeld. De diensten op de
markt Uilenburg omvatten geen volledige dagtaak, doch slechts
6 uur. De dagtaak behoort 8 uren te zijn; voor de dienst-
Zondagen dient men nu te overwegen deze 8 uren volledig te
benutten, bijv. door invoering van een raam van 12 uren, zoo-
als ook voor de Zaterdagsroosters bestaat. Behalve 6 uren diens
op de Zondagsmarkt (namelijk van 8 uur v.m. tot 2 uur n.m.)
behoort elke ambtenaar dus nog 2 uren ventcontrôle te doen,
zóódanig dat zijn dienst uiterlijk om 8 uur n.m. eindigt.
De heer Felthuis doet het voorstel, de door den secretaris bedoelde res-
teerende uren van den dienst op de Zondagsmarkt Uilenburg,
zijnde per jaar en per man ± 15 maal 2 uren 30 uren, te
verdeelen over 7 Zondagen, waarop dan 4 uren ventcontrôle-
dienst binnen den rooster kan worden gedaan. In totaal zal dar
per jaar per man dus, behalve hoogstens 15 Zondagen dienst op
Uilenburg, 7 Zondagen gedurende 4 uren ventcontrôle moeten
worden verricht. De Zondags-diensten, die meer verricht moeter
worden, dienen voor een overwerkvergoeding in aanmerking te
komen. Het beschikbare aantal van 7 vent-contrôle-Zondagen
mag, zooals tot nu toe, over de weekroosters worden verdeeld,
naar behoefte, die o.a. door de weersomstandigheden wordt be-
paald. De vergadering vereenigt zich eenstemmig met dit voor-
stel, waarna de Voorzitter meedeelt, dienovereenkomstig het
Gemeentebestuur te zullen rapporteeren.

Aangezien geen der leden bij de
Rondvraag het woord verlangt, sluit de Voorzitter hierna de vergadering. Dit document is een verslag van een ambtelijke discussie over arbeidsvoorwaarden en roostering. De kern van het geschil is de definitie van een "volledige dagtaak" op zondag. Terwijl een marktdienst op de Uilenburg slechts 6 uur duurt (8:00 - 14:00), wordt van de ambtenaren verwacht dat zij een 8-urige werkdag volmaken.

Er wordt een pragmatische oplossing gezocht om het tekort van 2 uur per gewerkte zondag te compenseren door extra "ventcontrôle" (het controleren van straatverkopers) in te plannen op andere dagen. De discussie toont de spanning tussen de wens van de ambtenaren voor overwerkvergoeding en de wens van de secretaris om alle uren binnen het reguliere rooster te laten vallen. Uiteindelijk wordt een compromis bereikt waarbij de inzet wordt beperkt tot maximaal 15 zondagen marktdienst en 7 zondagen ventcontrôle per jaar. De locatie, Uilenburg, is historisch zeer relevant. Het was een van de eilanden in het hart van de Amsterdamse Jodenbuurt. Omdat de Joodse bevolking de sabbat op zaterdag vierde, was de zondagsmarkt op de Uilenburg een essentieel onderdeel van het sociale en economische leven in de stad.

Het document weerspiegelt de toenemende regulering van de markthandel door de gemeente Amsterdam in de eerste helft van de 20e eeuw (gezien de spelling waarschijnlijk jaren '20 of '30). De term "ventcontrôle" verwijst naar het toezicht op de vele losse straatverkopers ("venters") die destijds het straatbeeld bepaalden, maar die door de gemeente aan steeds striktere vergunningen en regels werden gebonden.