Getypt ambtelijk schrijven of rapport (waarschijnlijk een adviesnota). -2-

Wanneer de man namelijk ziek wordt en aangenomen wordt, dat de vrouw als regel als assistente van den man is te beschouwen, kan de vrouw niet verplicht worden de man op de markt of markten, waarop hij alleen een plaats inneemt, te vervangen. Deze gevallen zijn op bijgaand overzicht genummerd 9, 11, 15, 16, 18, 20, 22, 23, 27, 30, 31, 32 en 38 of in totaal 86 gevallen. Wordt de zaak gesteld, zooals hierboven aangegeven dan zijn er van de 566 gevallen 460 + 86 = 546 gevallen, welke in de practijk als regel geen aanleiding tot moeilijkheden zullen geven.
Er blijven dus slechts 20 gevallen, op bijgaand overzicht genummerd onder 13, 14, 17, 19, 21, 24, 26, 28, 29, 33, 34, 35, 36, 37 en 39 over, waarvan enkele in de practijk wel eens aanleiding tot moeilijkheden zouden kunnen geven. Dat van deze 20 gevallen slechts enkele aanleiding tot moeilijkheden zullen geven staat buiten twijfel. Aangenomen kan worden, dat een koopman, wiens vrouw alleen op een dag- of weekmarkt een plaats inneemt, ingeval de vrouw ziek wordt, zeker de plaats of plaatsen, die zijn vrouw alleen inneemt, zal bezetten wanneer deze plaatsen tot de zoogenaamde goede marktplaatsen kunnen worden gerekend.

Voor de hierboven aangegeven 546 gevallen kunnen mijns inziens de volgende regelen worden gesteld:
a. de man wordt ziek, de plaats of plaatsen blijven onbezet of voor een deel onbezet; marktgeld voor de onbezet gebleven plaatsen wordt doorbetaald;
b. de plaatsen worden door de vrouw ingenomen. Toegestaan kan worden, dat de vrouw, indien aan beiden niet reeds assistentie is toegestaan, zich gedurende de ziekte van den man mag laten bijstaan;
c. indien de vrouw ziek wordt kan den man, indien aan beiden niet reeds assistentie is toegestaan, worden toegestaan zich gedurende de ziekte van zijn vrouw te laten bijstaan;
d. indien de man in een ziekenhuis wordt opgenomen en de plaatsen blijven onbezet, wordt vrijstelling van betaling van marktgeld verleend;
e. indien de vrouw in het onder d genoemde geval ook maar een der plaatsen, die zij tezamen innemen blijft bezetten, moet marktgeld voor de plaatsen, die zij tezamen bezetten worden doorbetaald;
f. in de onder b en e genoemde gevallen kan de vrouw in verband met gezinsomstandigheden worden toegestaan niet alle plaatsen, die als regel door beiden worden ingenomen, te bezetten;
g. in bijzondere gevallen kan in verband met ziekte vervanging worden toegestaan, een en ander ter beoordeling van den Directeur van het Marktwezen.

Het regelen der overige 20 gevallen dient mijns inziens voor zoover dit niet kan geschieden als onder a tot en met g aangegeven, aan de practijk te worden overgelaten. Dit document betreft een beleidsstuk over de exploitatie van marktplaatsen bij ziekte van de vergunninghouder of diens partner. De tekst is zakelijk en administratief van aard.

• Kern van de regeling: De tekst poogt uniformiteit te scheppen in hoe om te gaan met onbezet gebleven marktplaatsen en de verschuldigde staangelden (marktgeld). Er wordt een onderscheid gemaakt tussen de man (vaak de hoofdhouders van de vergunning) en de vrouw (vaak beschouwd als assistente).
• Financiële aspecten: In veel gevallen moet het marktgeld worden doorbetaald, zelfs als de plaats onbezet blijft (punt a en e). Alleen bij ziekenhuisopname van de man waarbij de plaats onbezet blijft, wordt vrijstelling verleend (punt d).
• Flexibiliteit: Er is ruimte voor uitzonderingen op basis van gezinsomstandigheden (punt f) en er is een discretionaire bevoegdheid voor de "Directeur van het Marktwezen" voor bijzondere gevallen (punt g).
• Statistiek: Het document refereert aan een groter onderzoek of overzicht van 566 gevallen, waarbij de overgrote meerderheid (546) onder deze nieuwe standaardregels kan vallen. Dit document stamt uit een tijd waarin de markt- en straathandel in grote Nederlandse steden (zoals Amsterdam of Rotterdam) strakker werd gereguleerd door de gemeente. De term "Directeur van het Marktwezen" duidt op een gemeentelijke dienst die belast was met het beheer van de markten.

De tekst weerspiegelt de toenmalige maatschappelijke verhoudingen: de man wordt gezien als de primaire kostwinner en vergunninghouder, terwijl de vrouw als zijn assistente wordt getypeerd. De regelingen zijn bedoeld om de continuïteit van de markt (en de inkomsten voor de gemeente) te waarborgen, terwijl er enige sociale tegemoetkoming is bij ziekte. De spelling is kenmerkend voor de periode voor de spellinghervorming van Marchant (1934/1947), gezien het gebruik van de buigings-n (den man) en de oo/ee in open lettergrepen (zooals).