Getypte notulen/verslag van een vergadering (waarschijnlijk een marktcommissie). -6-

zal, behoort de vervangingsvergunning te worden ingetrokken.
De heer Neeter vraagt, hoe dan gehandeld moet worden ten aanzien van personen, die 10 soms wel 15 jaren als assistent optreden bij hun ouders. Deze menschen beschouwt spreker als volledig opgenomen in het vak: na zóó lang als assistent te zijn opgetreden hebben zij als het ware een moreel recht op de plaats hunner ouders verkregen.
De Voorzitter zou ten aanzien van die personen een nieuwe regeling willen treffen. Is de assistentie noodig gebleken, voorziet zij dus in een zakelijke behoefte, dan kan men haar bezwaarlijk na een bepaalde periode, niet langer verleenen. Zij dient dus verlengd te worden, doch zij mag op den duur niet leiden tot plaatsoverdracht. Dit beteekent, dat ingeval van overlijden de assistent ernstig benadeeld wordt. Om te voorkomen, dat de assistent in zijn bestaansmogelijkheid te zeer wordt geschaad kan spreker zich een regeling denken, krachtens welke de assistent zich, zoodra hij meerderjarig is, op de sollicitantenlijst moet laten inschrijven. Komt hij aan de beurt voor een voorkeurskaart en voor een vaste plaats, dan kan hem ontheffing van de verplichting tot het regelmatig bezetten der plaats worden verleend. Op den duur zal hij dan volgens zijn rangnummer op een behoorlijke plaats aanspraak kunnen maken, zoodat hij bij overlijden van den koopman, dien hij assisteert geen te groote schade lijdt.
De heer De Haer wijst er op, dat indien de assistentie ontijdig een einde neemt, de assistent reeds voordeelen boven anderen kan hebben genoten, omdat hij de plaats niet regelmatig behoefde te bezetten. Spreker acht het beter ieder geval afzonderlijk te beoordeelen.
De Voorzitter geeft het door den heer De Haer genoemde bezwaar toe. Indien echter geen regeling wordt getroffen, moet uitsluitend op gevoelsoverwegingen worden afgegaan, hetgeen men moet voorkomen.
De heer Presser is het niet eens met den heer Neeter, dat iemand, die zijn ouders assisteert, recht op hun marktplaats zou krijgen.
De Voorzitter is het hiermede eens, want dan zou de erfelijkheid geregeld worden. Wel kan men dergelijke assistenten op de door spreker geschetste wijze tegemoetkomen.
Na eenige discussie besluit de Commissie ook deze kwestie in de volgende vergadering opnieuw aan de orde te stellen.
Hierna sluit de Voorzitter de vergadering. De kern van de discussie op deze pagina betreft de opvolging en assistentie bij marktstandplaatsen. Er bestaat een spanningsveld tussen het "morele recht" van kinderen die jarenlang hun ouders hebben geassisteerd (bepleit door de heer Neeter) en het formele systeem van toewijzing via sollicitantenlijsten.

De Voorzitter stelt een compromis voor: assistenten moeten zich direct bij meerderjarigheid inschrijven op de algemene wachtlijst. Hierdoor bouwen zij anciënniteit (een rangnummer) op terwijl ze blijven assisteren, zonder dat er sprake is van directe, automatische vererving van de standplaats. De heren De Haer en Presser waarschuwen voor oneerlijke concurrentie en de ongewenste formalisering van "erfelijkheid" in de markthandel. De discussie wordt onbeslist verdaagd naar een volgende vergadering. Het taalgebruik en de spelling (De Vries-Te Winkel) wijzen op een datering in de eerste helft van de 20e eeuw, vermoedelijk de jaren '30 of vroege jaren '40. De genoemde namen (Neeter, Presser) zijn veelvoorkomend binnen de Joods-Nederlandse gemeenschap in Amsterdam, wat suggereert dat dit verslag betrekking heeft op de Amsterdamse markten (zoals de Waterloopleinmarkt of de Albert Cuyp). In deze periode was de regulering van markten een belangrijk punt van lokaal bestuur om wildgroei tegen te gaan en een eerlijke verdeling van schaarse standplaatsen te garanderen. De vrees voor "erfelijkheid" van standplaatsen was een terugkerend thema in gemeentelijke marktcommissies. De Haer (De heer) Neeter (De heer) Presser (De heer) Marktcommissie