Getypte brief (doorslag) 29 januari 1941 Een onbekende directeur (vermoedelijk van een regionale keuringsdienst of inspectie) De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale, Laan Copes van Cattenburgh 62, 's-Gravenhage. G/HG.

                                Verzonden 29/1

                                       de Nederlandsche Groenten- en
                                       Fruitcentrale,
                                       Laan Copes van Cattenburgh 62,
                                       ’s-Gravenhage.

2B/4/2 M.           2                   29 Januari 1941.

         In bijlage dezes doe ik U toekomen een aanvraagformulier
tot toelating als kleinhandelaar bij de Nederlandsche Groenten- en
Fruitcentrale, benevens een afschrift van het op deze aanvrage be-
trekking hebbende rapport van den contrôleur B.Felthuis van mijn
dienst.

                                                           De Directeur, Deze korte, zakelijke brief dient als geleideformulier voor een officiële aanvraag. Een niet nader genoemde instantie stuurt documenten door naar het hoofdkantoor van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF) in Den Haag. Het gaat om een verzoek van een persoon om geregistreerd te worden als erkend kleinhandelaar in groenten en fruit. Cruciaal hierbij is het bijgevoegde rapport van een controleur genaamd B. Felthuis, wiens bevindingen waarschijnlijk doorslaggevend waren voor het al dan niet toekennen van de vergunning. De brief dateert van januari 1941, ruim een half jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode werd de economie steeds meer centraal gestuurd en onderworpen aan distributieregels. De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF) was een door de overheid ingesteld orgaan (een zogenaamd 'Hoofdbedrijfschap') dat toezicht hield op de gehele sector.

Niemand mocht zonder uitdrukkelijke toestemming van de NGF handelen in groenten en fruit. Dit systeem was bedoeld om de voedselvoorziening te controleren, prijsopdrijving tegen te gaan en de export naar Duitsland te waarborgen. De controleur die in de brief genoemd wordt, had de taak om ter plaatse te verifiëren of de aanvrager over de juiste papieren, opslagruimte en middelen beschikte, maar vaak werd er in deze periode ook gekeken naar de politieke 'betrouwbaarheid' van de ondernemer. B. Felthuis