Handgeschreven brief (verzoekschrift). 23 juli 1941. Een anonieme handelaar (de handtekening ontbreekt op deze pagina) die zichzelf aanduidt als "Ik Ondergeteekende". № 2/B/42/1 M. 1341 25/7
Amsterdam 23.7.1941

Wel Edele Gestrenge Heer.

Ik Ondergeteekende verzoekt U zeer
beleefd dit schrijven Onder U
Geëerde aandacht te willen wijden
Mijnheer ik had een vriendelijk
verzoek aan U en mij langs dezen
weg U medewerking te vragen
Mijnheer ik heb altijd met handel
geloopen 18 jaar een Erlangskaart
en Vergunning voor Groenten fruit
en aardappelen maar nu heb ik
voor 4 jaar terug 1937. in februari
een ziekbed gehad daar ben ik
van Invalliede geworden maar de
nood dringt me er toe dat ik
weer met handel moet daar
ik een groot gesin heb maar ik
ben ook weer begonnen maar nu * Afzender: Een anonieme handelaar (de handtekening ontbreekt op deze pagina) die zichzelf aanduidt als "Ik Ondergeteekende".
* Toon: De brief is geschreven in een uiterst beleefde, bijna nederige stijl ("Wel Edele Gestrenge Heer", "U geëerde aandacht"), wat kenmerkend was voor correspondentie met de overheid in die tijd.
* Inhoud: De schrijver legt uit dat hij 18 jaar lang als straatverkoper (groenten, fruit en aardappelen) heeft gewerkt. In februari 1937 werd hij echter ziek en raakte hij invalide. Vanwege de financiële nood ("de nood dringt me") en de zorg voor een groot gezin ("groot gesin"), probeert hij de handel weer op te pakken, maar hij stuit blijkbaar op administratieve of juridische problemen waarvoor hij de hulp van de geadresseerde inroept.
* Opvallende termen:
* "Erlangskaart": Vermoedelijk een verschrijving van "Erkenningskaart" of een specifieke term voor een markt- of ventvergunning.
* "Invalliede": Oude/foutieve spelling van invalide.
* "Met handel geloopen": Een typische uitdrukking voor een straat- of marktkoopman. De brief dateert van juli 1941, ruim een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode werd het dagelijks leven steeds moeilijker door schaarste en strenge distributieregels. Voor kleine zelfstandigen en straathandelaren was het behouden of herverkrijgen van een vergunning cruciaal voor het overleven van het gezin. De bureaucratie onder de bezetter en het Nederlandse ambtenarenapparaat was streng; verzoekschriften zoals deze waren vaak de laatste strohalm voor burgers in financiële nood. De vermelding van "invalide" suggereert dat de schrijver mogelijk ook aanspraak probeert te maken op een uitzonderingspositie of sociale steun.