Administratieve notitie/dossierstuk op een officieel formulier. Diverse data in april 1941 (3-4-1941 tot 16-4-1941). [Stempel linksboven:]
BIJBLAD VAN:
M. No. 30/21/1 1941
3/4-141.
DOORGEZONDEN: [leeg]

[Rechtsboven:] 416

[Hoofdtekst:]
B. v. Loggem, als vasteplaats-
- houder op Waterlooplein onbekend

Opgeroepen p. 9/4'41 om nadere
inlichtingen te geven.
Aan oproeping geen gevolg gegeven.

[Kantlijn links:]
mogelijk naar hier
besteld ———>
nogmaals
Opgeroepen p. 11/4'41 [doorgehaald]

[Midden rechts:]
J. van Loggem, pl. 135 Waterlooplein
werd 20 Januari jl met ƒ 4,20
schuld afgevoerd.
[In rood:] opb srt 16/4'41

[Onderste gedeelte:]
Kan als afgedaan worden beschouwd.
De plaats van v. Loggem is met 4 weken schuld ingetrokken.
[Linkermarge:] 14-4-41 debair vise.
Bij terugkomst uit Duitschland kan hem
na betaling van oude schuld, een plaats op het
vrije gedeelte op de markt Waterl. plein worden toegewezen.
Aldus door mij aan de echtgenoote van v. Loggem medegedeeld.

[Voettekst:] Alg. Zaken Model No. 11. 10.000-10-1937-1016 * Persoonsverwisseling: In de eerste instantie wordt gezocht naar een "B. v. Loggem", die niet bekend blijkt te zijn als vergunninghouder. Later wordt vastgesteld dat het gaat om J. van Loggem, de houder van vaste marktplaats 135 op het Waterlooplein.
* Financiële status: De vergunninghouder had een schuld van 4,20 gulden (overeenkomend met 4 weken staangeld). Vanwege deze achterstand was hij op 20 januari 1941 al administratief "afgevoerd".
* Verblijfplaats: De notitie vermeldt dat de betrokkene in Duitsland verblijft. Dit kan duiden op tewerkstelling (vrijwillig of gedwongen), wat in 1941 vaker voorkwam.
* Besluitvorming: De ambtenaar concludeert dat de zaak "afgedaan" is. De vaste plaats is definitief ingetrokken. Mocht hij terugkeren, dan krijgt hij geen vaste plek terug, maar mag hij (na betaling van de schuld) op het "vrije gedeelte" staan. De echtgenote van Van Loggem is hiervan op 14 april 1941 op de hoogte gesteld. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland. Het Waterlooplein was van oudsher een centrale plek voor de Joodse handel in Amsterdam. Hoewel het document een strikt administratieve toon heeft over marktvergunningen en schulden, vindt dit plaats in een tijd waarin de druk op de Joodse bevolking en de marktkooplieden toenam door anti-Joodse maatregelen. De vermelding "terugkomst uit Duitschland" is interessant: in het voorjaar van 1941 vonden de eerste grootschalige deportaties naar Mauthausen nog maar net plaats (februari 1941), maar de tewerkstelling in Duitsland (Arbeitseinsatz) was al in gang gezet. Het feit dat zijn vrouw nog in Amsterdam is en door de ambtenaar wordt gesproken, toont de dagelijkse bureaucratie die ook tijdens de bezetting doorging. J. van Loggem M. No